Gece Kapanı

Gidip durdu işler tersine;

Biri bile dur durak bilmez mi?

Yaşamaya çalışırken insan,

Döndü işleri aleyhine.

Ah şu karanlık bulutlar,

Dağılmak nedir bilmez mi?

Kapıldım, gittim içine bu hissin;

Kayboldum ışığı ararken yokluğun içinde.

İçime doğuyor iki gündür tüm olacaklar,

Duyuyorum çığlıkları kulaklarımın içinde.

Çınlıyor başım duyduklarımın etkisiyle.

Bir yakarıştı duyduklarım,

Acı vardı tınısında,

Kaybediş vardı,

Hayatın “şimdi” nereye gideceğine dair bir farkındalık vardı.

Gece kapandı, gündüz oldu;

Gerçekler konuşuldu.

Bir şeylerin doğru gitmediği öğrenildi.

Gün kapandı, gece oldu;

Bir kırgınlıktı duyduklarım,

Hissizlik vardı tınısında.

Yorgunluk sarmıştı sanki her yanını.

“Niye aramadın?” dedi bana.

Gece kapandı, gündüz oldu;

Gerçekler konuşuldu.

Artık bir şeylerin değil,

Çok şeylerin ters gittiği öğrenildi.

Çaresizlik ve ne yapacağını bilememezlik sardı bedeni.

Gün devam ediyor,

Getirdiği ağırlık da keza;

Tıpkı saatin, hiçbir olayı umursamadan

Akıp gitmesi gibi.

Dedemden kalan fotoğraf