Eksperci się nie mylą — czyli jak media przygotowują cię na wojnę, nawet jeśli tego nie chcesz.

Eksperci się nie mylą — czyli jak media przygotowują cię na wojnę, nawet jeśli tego nie chcesz.

Od kilku dni, tygodni, może miesięcy — słuchasz radia, oglądasz wiadomości, scrollujesz social media. Niby wszystko po staremu: politycy gadają, eksperci analizują, generałowie ostrzegają.

Ale coś się zmieniło. Ton.

Nie pyta się już: „czy będzie wojna?”. Mówi się: „gdy Rosja zaatakuje”, „gdy NATO odpowie”, „gdy sytuacja wymknie się spod kontroli”. Nie „jeśli” — tylko „gdy”. Jakby wszystko było już ustalone, a ty masz się tylko przyzwyczaić.

To najnowszy parawan propagandy: „eksperci mówią”. Kiedyś mówiło się: „tak trzeba, bo ojczyzna”. Dziś mówi się: „tak trzeba, bo specjaliści”. I masz nie zadawać pytań.

Nie masz pytać, kto ich opłaca, ilu z nich pracuje dla koncernów zbrojeniowych, ilu było w NATO, ilu mówiło, że Afganistan się nie zawali, a Ukraina wygra w trzy miesiące. Bo to są eksperci. Więc zamknij się i słuchaj.

Jeśli uważnie śledzisz media, to zauważysz ten wzór: najpierw ostrzeżenia. Potem warunkowe pewniki. Potem zaproszeni generałowie i analitycy. A potem normalizacja: „musimy być gotowi na ofiary”.

To nie jest debata. To jest oswajanie społeczeństwa z wojną. Nie frontalnie, nie brutalnie. Ciepłym głosem radiowego eksperta.

Dlaczego akurat teraz?

Bo rządzący nie mają już nic do zaoferowania. Nie rozwiążą problemów z migracją. Nie zatrzymają inflacji. Nie odbudują służby zdrowia. Ale mogą uciec w wojnę. Bo wojna daje im władzę, wymówkę i zasłonę dymną. Bo wojna zamyka usta. Bo wojna odwraca uwagę.

Nie będzie syren i bomb. Będzie wzrost podatków. Będzie pobór pod pretekstem „szkoleń”. Będzie cenzura. Będzie tropienie „dezinformacji”, czyli twoich poglądów. Będzie wysyłanie wojska pod cudzą flagą, żeby można było powiedzieć: to nie NATO, to oni sami.

A ty masz nie pytać. Bo nie jesteś ekspertem. A jak zapytasz — to jesteś agentem, populistą, ruskim, idiotą.

Tylko że eksperci już się mylili. W Iraku. W Libii. W Syrii. W Afganistanie. W sprawie Ukrainy też. I znów się mylą.

I tym razem, jak zwykle, to nie oni za to zapłacą. Nie generał, nie ambasador, nie komentator. Tylko ty. Twoje dziecko. Twój portfel. Twoje życie.

Jeśli czujesz, że coś tu nie gra — to nie jesteś szalony. To znaczy, że jeszcze myślisz samodzielnie. I to już samo w sobie staje się aktem oporu.