Dört Güzeller

Ne Kitap’tan bir ayet duymuştun

Ne de O’ndan mu’cize görmüştün

Ne muhteşemdi iman edişin

Ey Sıddık-ı Ekber Ebu Bekir!

…

Gündüzdü, kuşanmıştın, hem tektin

Gıpta ettiren yiğit gidişin

Güzide ah o hicret edişin

Ey Hattab oğlu Ömer-ül Faruk!

…

İştiyak dolu Kur’an tutkusu

İblis’in edebindi korkusu

İdraki aşkın, haya duygusu

Ey Zi’n-nureyn Osman İbn-i Affan!

…

Küçük yaşta ‘Ben de varım!’ dedi

Kâinatın Fahri sancak verdi

Kendisi evliyanın reisi

Ey Esedullah Damad-ı Nebi!