EVLİLİK ZOR MU ? (II)

Evlilik Zor Mu? (II)

2020 yılındaki şahsi bir eskizden ilhamla…

Son yazımda herkes için bir cevabı olan o soruyu sordum: 'Evlilik zor mu?' Amacım cevap vermek değildi, kendi cevabınızı yoklarken bazılarınızın kabuk bağlayan yaraları sızladı, bazılarınızın hala açık yaralarından kan sızdı.

O sızlamalar ve sızmalar iyidir. Yaralar, iyileşmenin ön koşuludur. Eğer yaranız yoksa ve nerde olduğunu bilmiyorsanız neyi nasıl iyileştirebilirsiniz ? Yaranın yerini bulmakla bitmiyor sonra ona tentürdiyot sürmek gerekiyor belki ilaç, şiddetine göre dikiş... O ilaçlar tenine değdiğinde canın yanar; üflersin, sanki acı sıcaktır da serinlik dindirir onu.

Sabırlı ve cesur olmak gerekir. Çünkü bilemeyiz yara ne kadar zamanda iyileşir.

Evlilikte eşin; ya yaranı her gün sabırla pansuman edendir, ya o yangına nefesiyle üfleyen serinliktir ya da sertleşmiş kabuğu kaldırandır. Bazen tekrar kanatır çünkü senin kadar iyi bilir ki sen nerden "sızı"lıyorsun, senin acın nerde. İşte evlilik, birinin karşısında çırılçıplak kalmaktan korkmamaktır. Her anlamda çırılçıplak olmaktır. Yaranı, "tekrar kanatılmayacağından emin olarak" korkusuzca gösterebilmektir.

Tüm kusurlarınla, tüm o "tamamlanmamış" yanlarınla birinin karşısına geçebilmektir. Saklanma ihtiyacı duymadan, başkası olmaya gerek kalmadan yaşayabilmektir.

Sızılar birlikte dindiğinde, o yaralar birlikte sarıldığında büyür evlilik.

Yaralarını keşfedecek merakı ve kendini iyileştirebilecek cesareti olan birinden daha güçlüsü yoktur dünyada.

Ama belki de asıl güç, bu yaraları bir başkasının ellerine emanet edebilmekte ve birbirinin iyileşmesine tanıklık etmeye izin vermektedir. Kim bilir ?