Bayram Ola, Bayram Ola!

Bayramın aslında pür çocuk neşesi, tertemiz minicik kalplerin heyecanı olduğu hakikatinin bombalandığı bir dünyada, sahiden bayram kutlamak hangi yetişkinin hakkıdır?

Eem Hasan Talu | SONAR & GROK

İnancını bile aklının süzgecinden geçirmeden, sırf anasından babasından öyle gördüğü için bir alışkanlık gibi yaşayanlara, Allah’a dahi akıl yürütmeden inananlara bu bayram sabahına ah ederek uyananların acısını akıl yoluyla ikna ederek anlatamazsınız.

Öncelikle Medium’da ücretli üye değilseniz bu yazının tamamına ulaşamayacaksınız. **Yazının tamamı için buradan devam ediniz.**

Ne hakkı yenen garibanları, ne hevesi kursağında kalan, iç çekişlerini yutkunan çocukları, ne de dinlenmesi gereken yaşta ekmek derdine düşen emeklilerin kederini onlara kavratabilirsiniz.

Ve en çok da çocukları… Bayramın aslında pür çocuk neşesi, tertemiz minicik kalplerin heyecanı olduğu hakikatinin bombalandığı bir dünyada, sahiden bayram kutlamak hangi yetişkinin hakkıdır?

Bunca yıkımın, bunca çalınmış umudun tam ortasında durup, ezberlenmiş bir Bayramınız mübarek olsun nidasına aynı sağır yankıyla, sorgusuz bir uyuşuklukla Sizinki de diyebilene sormak istiyorum:

Mübarek olmak nedir? Bir bayram nasıl mübarek olur?

Mübarek olmak adalettir, hakkın karşılığı hak edilmiş huzurdur, berekettir. Çalınmış hakların, gasp edilmiş umutların sahibine iadesidir.

Durup düşünelim: Bayramı, annesini taze kaybetmiş bir çocuğun kalbiyle ya da evladını toprağa vermiş bir annenin tarifsiz hüznüyle karşıladığımızı farz edelim. Bu zulmün zalimine sessiz kalan, tarafsızlık kisvesi altında kötülüğü meşrulaştırıp güç katarak yaşatan hangi yetişkinin bayram coşkusu, bu çocuğun ve annenin yarasında mübarek bir bayrama dönüşebilir?

Ana dili gibi yabancı dil şartıyla boğuşan, dirsek çürüten liyakatli akademisyenlerin emeği hiçe sayılırken, tek kelime dil bilmeden, doktorasını emir ve talimatla başkalarına yazdırıp bu makamları işgal eden rektörlerin sadakat üzerinden devşirdiği coşku, bu ülkenin vicdanında nasıl mübarek olur?

Sınavlarda derece yapıp mülakat odalarının, torpil listelerinin karanlığında hakkı gasp edilen pırıl pırıl bir gencin ahı göğe yükselirken, sadakati ehliyetin önüne koyup liyakati yandaşlığa kurban edenlerin kestiği kurban, kutladığı bayram nasıl mübarekleşir?

Doymak bilmez bir rant hırsına ve tedbirsizliğe kurban giden işçilerin yetimine, o ihaleleri dağıtanların, insan hayatını bir maliyet kalemi olarak görenlerin kurduğu şatafatlı sofralar hakikatte ne ifade eder?

Bir bayram, ancak sofradaki ekmek kayırmasız bölüşüldüğünde, terazinin kefesi haktan, hakikatten yana ağır bastığında, bir çocuğun gözündeki korku yerini sahici bir neşeye bıraktığında mübarek olur.

Emeğin sömürüldüğü, masumların üstüne bombaların yağdığı, mazlumun sesinin sağır duvarlara çarptığı bir dünya düzeninde, kan ve gözyaşını seyreden hiçbir sofra, sırf takvim yaprağı öyle emrediyor diye mübarekleşemez.

Mübarek olacak olan bu riyakar sükunete başkaldıran vicdandır. Ritüellerle uyuşturulmuş bir zihnin ezberi değil, insan olmanın şerefi ve onuru ile adaleti yeryüzünde inşa etme gayreti ve iradesidir.

Boğazımızda kördüğümlerle…

Bayram ola, Bayram Ola Garibin Vahı, Yetimin Ahı Bayram ola, Devran Bula Bayram ola, Mübarek Ola