BİR KİMLİK MESELESİ OLARAK BURSASPOR

2019'dan beri bir düşüş içindeyim. Çok ciddi sorunlarım yok. Ama aşamadığım bir bahtsızlık var hayatımın üzerinde. Kariyer, aile ve sosyal yaşamım bir hayli etkilendi. Fakat bu sene biraz farklı hissediyorum. Yeniden toparlanmışım gibi. Güçleniyormuşum ve bomba gibi dönecekmi­şim gibi. Ve sonra fark ediyorum. Benim halimle Bursaspor’un durumu hayli simetrik.

2019 yılında Bursaspor süper ligden düştü. O günden beri de yegane başarısı kümede kaldığı yıllar oldu. Bir sene kümede kalmayı başarsa da diğer sene düştü. 2024–2025 sezonu itibariyle 3. ligde, yani 4. kademedeyiz. Kendimizi gördüğümüz yerin çok altında, cehennemin dibindeyiz adeta. Arada yaşanan vahim durumları saymıyorum. Mahalle esnafı tarafından yönetilen, amatör hallere düşmüştük ve buna rağmen 1.5 milyar TL borcumuz vardı. Neyse geçen bahar günlerinde inanılmaz bir yönetim ve harika bir başkan geldi. O kısmı da ayrıca konuşuruz belki ama şimdilik bu kadarı yeterli. O günden beri psikolojim bambaşka. Hala hayatımda çok büyük değişiklikler yok ama artık biliyorum, güzel günler geliyor. Bundan sonrasını oturup dert etmeme gerek yok.

Bu sezonun ilk maçı başlarken… Hayalimizdeki gibi pankartı bir Bursasporlu için çok anlamlı…

Bir cemaate bağlı olmak böyle bir his işte. Onların hali size enerji veriyor. Bu kadar büyük bir etkileri var hayatımızda. Bunun bir benzerini de 2009 -2010 yıllarında yaşamıştım. Her yer güllük gülistanlık değildi. Ama ben iyiydim. Umutlu ve enerjiktim. Bursaspor o sezon süper lig şampiyonu olmuştu. Bir başka çok güzel simetri. O zaman büyük işler yapmıştım. Şimdi de yapabilirim.

Oradaki büyük değişim beni umutlandırıyor. Hayatı­ma değer ve hikaye katıyor. Bir yere ait olmanın, bir kimlik edinme­nin karşılığını çok iyi açıklıyor. O yüzden takımımla gurur duyuyorum. Beni ben yapıyor. Hayatıma bir renk ve hikaye katıyor.