KENDİNİ BİLMENİN NASILI?

KENDİNİ BİLMEK

Niye kendimizi bilmeliyiz? Kendimizi nasıl bilebiliriz? Kendini bilen bir insan kendinde neleri bilebilir? Gibi sorular gün içinde onlarca kez aklımıza gelmiş gitmiştir. Çoğu kişi de buna aldırış etmeden yaşamına deva etmiştir ve etmeye devam etmektedir. Bu sayıda yaşayan ne kadar çok insan olduğunu bilsek belki de kendimizi bilmek ve tanımak için bu kadar vakit harcamayız. Ya da aynı familyalardan sayıldığımız başka bir memeli bu konuda bu kadar mesai harcıyor mudur acep?

Ne felsefi sorulara aslında bunlar, kendini tanıdığını ve bildiğini iddia eden bir kişiye ‘SEN KİMSİN?’ diye sorsan bu onun çok da farkında olmasa bile vereceği yanıtlar aşağı yukarı tahminleyebilirsiniz.

Bu soru aslında bir ömürlüktür, hiçimse tam olarak kim olduğunu bilmiyordur aslında. Zaten bütün bir ömür bu kendini tanıma yolculuğu olduğu için bunu kısaca anlatılması mümkün değildir.

Arızı yani geçici olan şeyleri bu dünyaya ait olan şeyler söyleyecek olunursa, eğitim söylenilebilir, yaşanılan yer vs. söyleyebilirim. Karşıdaki kişi ne duymak istiyor acaba? Bu kim olduğunu öğrenme aşamasında.

Bir insanın kendini bilip tanıyor olması için bu arızi (dünyevi ve geçici) şeylerden ziyade, tavsiye değil lakin birer görüş olarak kanımca;

Hayatta kendini sınırlandırmadan koymuş olduğu belli başlı çerçeveler ve PRENSİPLER olmalıdır.

Hayata karşı bir duruşu sahip olduğu fikirleri savunacağı İDEALLERİ olmalıdır. Bu çerçeveyi oturtturmuş ve hedefleri yolundan giderken rotasından sapmaması için dirayetli ve sağlam bir zihniyeti yani bakış açısına, kuvvetli bir MANTALİTEYE sahip olmalıdır.

Ve en son olarak olmazsa olmazlardan tüm bunların sürekliliğini ve istikrarını korumak adına içinden gelen samimi dürüst ve becerikli bir şekilde kullanabileceği ÖZVERİYE sahip olmalıdır.

İnsan kendini bilip tanımaya yolculuğunda en başta duygularının, kalbinin ve mantığının sesine kulak vermelidir. Bu aşamada kendi içinde zihinsel yoğunlaşmalarla beyin fırtınası yapmalı ve hangisinin kaptan olacağını ve onun sözünden asla çıkmayacağına karar vermelidir.

Burada mantık, filozof, psikolog veya kişisel gelişimci kisvesi vb. birçok aklı başında işin ehli insanlar tarafından lafı dinlenesi karar mercii seçilmiştir. Mantık burada karşılaşılan günlük hayat problemlerine karşı en makul yaklaşımı sergileyen, kararlarıyla yanıltmayıp, pişman ettirmeyen yoldur.

Pekâlâ problemler niçin vardır? Tabii ki de çözülmek için vardır. Problemlerimizi seçebiliyor muyuz?

Hayır!

Ama onlara dayanma gücünün olması lazım.

Karşıma çıkacak problem beni şaşırtmayacak bir durum gibi çıkacak ve onu kolayca çözümlemeye çalışacağım böyle böyle problem çözmeye antrenmanlı olunuyor.

Mantıklı karar verebilmek (%90)

Duygusal karar verebilmek (%10)

Duygusal zekanızı geliştirmek için yapabileceğiniz bir diğer şey de duygulardan korkmamaktır.

Artık onlardan korkmamalısın. Belirli durumlarda sizde tetiklenen duyguları kabul edin, bunların kişiliğinize ait olduğunu varsayın.

Dolu dolu bir hayat yaşamak için insanın ya hiçbir problemi olmaması gerekir ki bu imkânsızdır ya da problemlerle doğru bir şekilde başa çıkmayı öğrenmesi gerekir.

Sorun yaşamak ve çalışmaya devam etmek ancak daha güçlü bir zihin yapısıyla ve onu eğitmekle mümkündür.

“Zihinsel olarak nasıl güçlenirim?”

Çok fazla sorun yaşayarak ve böylece dayanıklılığınızı ve ruhunuzu eğiterek.

Tanrı’dan güç diledim, o da bana daha güçlü olmama yardımcı olmak için bana dertler gönderdi, bunları aştıkça buna karşı bağışıklık geliştirip, gelişmemek elde değildir.

Ne kadar çok sorunum olursa, o kadar minnettarım çünkü hayatın zihinsel gücümü test ettiğini biliyorum.

Ne kadar çok sorun, o kadar çok gelişme. Her sorun için şükretmeyi öğrenmelisin.

Sorunlar birer işarettir, içlerindeki olumluyu görmeye başlayın. Ne zaman ki işin içine düşünme, planlama ve fazlasıyla irade koyduysam çözülemez görünen sorunlu durumların önümde çözümlendiğine şahit oldum.

Bu süreçte de elbette insanın bir yola çıktığında rotası belli olmalıdır ki yolundan sapmasın her insan da kendine önce amaç sonra hedef belirler.

Bu rotada başına gelebilecek her türlü sıkıntıda kendine açacağı yardım isteyeceği yol gösterici belirlediği bir ŞİAR belirlemelidir. Şiar soyut bir kavram dahi olsa hayatın içinde mentor olarak algılanabilir. Kelime anlamıysa tutulacak yol, ülkü, ilke.

Bu mentor bir insandan ziyade Tanrı yani Allah gibi soyut ama güçlü, kuvvetli, yüce olabilir veyahut onun bu evrene elçi olarak gönderdiği İslam dininin peygamberi Hz. Muhammed veya Kur’an’ı Kerim olabilir. Tüm bunların yanında tutkuyla bağdaştırabilen bir hobi, kişisel zevk, toplumsal afyon veya

“Şiarı kuvvetli olan, en iyi şairdir”

Bu cümle ile, kendisine mentor olarak bellediği o düşünce dua veya minnet kapısı veyahut her anın destekçisi olarak kendine düzgün kuvvetli ve doğru bir seçim yapan kişi, kendi hayatının şairi olur aynı bir şiir yazar gibi hayatının her adımının sonu birbiriyle uyumlu olur ve birini anlamlı bir şekilde takip eder aynı şiirdeki kafiyeler gibi.

Tersi ve aksi ise birbirinden zıt akla karayı ayırt etmekte zorlanan bir gün orada bir gün burada gidip gelir ve bir türlü ortak noktayı bulamaz ve bu çıkmazda yazacağı hayat hikayesi dağınık, biri anyayı biri konyayı gösteren düzensiz bir yazıyı oluşturur.

Psikolojide, ‘gri alan’ kavramı, olayların kesin bir şekilde kategorize edilemeyeceğini, çok boyutlu ve karmaşık olduğunu ifade eder. Hayatın bu gri alanında gezinmek, bilişsel esneklik olarak adlandırılan bir beceriyi gerektirir. Bu beceri, farklı bakış açılarını değerlendirebilme, değişen koşullara uyum sağlayabilme ve olaylara karşı daha objektif bir tutum sergileyebilme yeteneğimizi ifade eder. Hatalar, bu esnekliğin geliştirilmesi için önemli fırsatlar sunar. Kendimizi ve çevremizi yargılamak yerine, hataları öğrenme ve büyüme için bir zemin olarak görerek hataları, kendi eksikliklerimiz kadar, dışsal faktörlerin bir sonucu olarak da değerlendirmek, bizi yargılamadan öğrenmeye ve büyümeye teşvik eder. Kısacası, hayatın gerçek rengi gridir ve keskinlikler yerine ince nüansları kucaklamak, içsel huzura ulaşmanın, kendini bilmenin anahtarıdır.