Bugün size dünya için küçük ama mahallemiz için büyük bir olaydan bahsetmek istiyorum.

Bugün size dünya için küçük ama mahallemiz için büyük bir olaydan bahsetmek istiyorum. Düzensizliğin de kendi içinde bir düzeni olduğuna inanır mısınız? Ben inanıyorum!

Pek çoğumuzun aklına gecekondu mahallesi diyince pek hoş olmayan onlarca düşünce gelir. Şimdi size artık gecekondu mahallesi dendiğinde aklınıza güzel bir düşüncenin geleceği bir olay anlatacağım. Hayatımıza covid-19 salgını ile birlikte giren pandemi diye bir olgu var. Ve bu olgu insanlarla olan iletişimimizi yarıya indirdiği gibi bana kalırsa kendimizle olan iletişimimizi bile yarıya indirmiş durumda. Başlarda kendimizi dinlediğimiz, kendimize vakit ayırdığımız bu zaman dilimi artık bizleri boğar ve yorar oldu. Bütün bu yorgunluğun getirmiş olduğu tükenmişlik hissinin ise tarifi son derece zor.

Peki bizi bu döngüden kurtaracak olan ne?

Elbette kendimiziz. Nasıl mı?

Bir gün yan komşumuz elinde fidanlarla geldi. Mahalledeki bütün evlere tek tek kapılarının önlerine bu fidanları dikmek istediğini, bunun malallemizi ne kadar güzelleştireceğinden bahsetti. Ve ne olduğu biliyor musunuz? Kimileri bunun gereksiz olduğunu söyledi. Hatta bazıları bu fidanları dikerse söküp atacağını bile söyledi. Kapısının önüne fidan dikilmesine izin verenlerin kapısının önüne fidanlar dikildi. O fidanlar büyüdü, büyüdükçe mahallemize renk getirdi. Demem o ki eğer kendinizi tükenmiş hissediyorsanız hayatınıza renk getirin. Bunu sizin için birinin yapmasını beklemeden siz kendiniz için bir şey yapın. Bugün kapımın önüne çıktığımda taş duvarlardan çok daha fazlasını görüyorum. Sokaktan geçen herhangi bir insan bile ağaçlara bakarak gülümsüyor ve ne kadar güzel göründüklerinden bahsediyor. Gülümsemek için bu kadar çok neden varken somurtmanın bir anlamı yok. Gülümsemeniz ve gülümsetmeniz dileğiyle.