EFSANELERİN VEDASI OLMAZ

Galatasaraylılar tarafından her zaman ‘dünyanın 7. harikası’ olarak bahsedilen Fernando Muslera, futbolcu olarak dün son kez sahadaydı.

Muslera’nın kim olduğunu anlatacak değilim elbette. Ancak ona ‘dünyanın 7. harikası’ denmesinin bir sebebi var; IFFHS tarafından 2010 yılında dünyanın en iyi 7. kalecisi olarak gösterildi. Galatasaray’a gelmeden, yani tam 14 yıl önce… Yıllar geçse de Galatasaraylıların ona sevgisi hiç değişmedi. Kendisinin de dediği gibi hataları olsa da çok fedakarlık yaptı. Kim bilir belki gelecekte bambaşka birliktelikler göreceğiz. Neticede, kaptan gemiyi en son terk eder…

Bir yaz günü İstanbul’a Uruguaylı bir kaleci ayak bastı ve kimse bu denli iz bırakacağını tahmin dahi edememişti. Fernando Muslera, Galatasaray ile ilk anlaşmasını Ağustos 2011’de 5 yıllık yaptı. Anlaşma 5 yıllık olsa da imza gönüllere atılmıştı ve sarı-kırmızıların ‘kunduz’ lakaplı efsane kalecisi Muslera, birçok takım taraftarının sevdiği hatta örnek aldığı bir sporcu oldu.

“Oyun içinde kendinize güvendiğiniz anlar oluyor. Takım arkadaşlarım, taraftarımız, camiamız bana bu güveni veriyor. Daha önce bir de gol attım. Kariyerimdeki ilk goldü. Beni çok mutlu etmişti. Asistim var, çalımlar var… Sıradaki ne derseniz, keyif alarak güvenerek devam edeceğim.”

Böylesine bir hikayede, kariyerindeki ilk golü de elbette Galatasaray’da gelecekti. Bu güven ise karşılıklıydı ve her zaman takım arkadaşlarının, hocalarının, taraftarlarının “Nando varsa tamam” dediği, içini rahatlatan türdendi. Muslera’ya duyulan bu güven, birçok kez farklı rakiplere karşı hem kurtarışlar hem de bir ikinci gol olarak daha kendini gösterdi. Uruguaylı file bekçisi bu kez 25. şampiyonluğun ilan edileceği maç olan Kayserispor’a karşı gol attı. Tarihe kazınacak çok fazla anda tam oradaydı Fernando Muslera. Söz verdiği gibi, bir kaptan gibi.

Kaptan demişken de Florya’nın ilk kaptanı Fatih Terim’in getirdiği, Florya’nın son, Kemerburgaz’ın ise ilk kaptanı Muslera için Fatih hocanın sözlerine kulak verelim; “Dile bile kolay değil bazen ama yaşanan tüm duygular, hayatın akışı içinde sizi daha da yaklaştırır birbirinize. 14 yılda bir aile babası oldun, ailemin bir parçası oldun, torunlarımın idolü oldun, en önemlisi büyük Galatasaray ailesine yakışan bir kaptan oldun. Galatasaray’ın 120 yıllık tarihinin en özel yerine kazıdığın ismin, yüz yıllar boyunca hep orada kalacak. Türkiye ve Galatasaray için yaptıkların hep hatırlanacak.”

Galatasaray’ın efsane kalecisi Muslera için yapılan kutlamalara herkes payesini verdi, vermeye de devam edecektir. Bu birlikteliğe yakışır şekilde yaşandı her şey ve bu çok önemliydi. Bu kültürü her zaman göstermemiş olsa da sarı-kırmızılılar yapılması gerekenin farkındaydı. Yönetim, Okan Buruk, futbolcular ve taraftarlar son günlerde daha önce olmadığı kadar duygusaldı.

Hep bildiğimiz, alışkın olduğumuz bir dönemin geride kalıyor olmasının hüznü var hepimizde. Bitmeyeceğini düşündüğümüz birçok şeyin, muhabirin son kez “kalede her zaman olduğu gibi Fernando Muslera” ve spikerin son kez “son anda Muslera” demesinin farkına varmamız, Muslera’nın “Yarın son dakikalarımı oynayacağım.” demesiyle oldu. Sahip olunan bu hatıralar, çok kıymetli.

Elleri küçük dediler. Yine mi dediler, yine mi bulamadık. Birçok duyguyu ve başarıyı birlikte yaşadığımızı unutanlar, bizim için her düştüğünde yine bizim için ayağa kalktığını, o ellerle savaştığını, kaptanlığını ortaya koyduğunu, yüreğini ortaya koyduğunu unuttular. Ben unutmayacağım; sadece bir Galatasaraylı olarak değil, futbolu bu kadar çok seven biri olarak. Ülkeme geldin ve bize birçok şey gösterdin, ömrümün yarısında sen varken seni ve verdiklerini asla unutmayacağım. Elveda demeyeceğim, seni çok seviyorum Nando. Her şey için teşekkürler, hikaye bitmedi.