Back to Back gelir mi?

Geçen sezonunun başında Fenerbahçe, bırakın şampiyonluğu F4 adaylarından biri olarak bile gösterilmiyordu. Jasikevicius, her ne kadar Zalgiris döneminde takdir toplamış olsa da Barcelona’da yüksek bütçe ve geniş kadroya rağmen o beklenen şampiyonluğu elde edememişti. Bunun ardından ise yine zor bir görevi devraldı. Fenerbahçe her ne kadar Obradovic döneminden itibaren istikrarlı bir tablo çizse de onun ayrılığından sonra uzun bir F4 hasreti çekti. Ancak günün sonunda gerek koç başarısı gerek de oyuncu grubunun kalitesiyle 8 yıl aranın ardından 2. EuroLeague kupası Fenerbahçe’nin müzesine geldi. Jasikevicius’un bu başarısının arkasında sadece kadro kalitesi yok. Litvanyalı koç, özellikle rotasyon yönetimi ve oyuncudan maksimum verim alma konusunda fark yaratıyor. Maç içinde doğru beşleri bulabilmesi ve formda oyuncuyu ödüllendirmesi, takımın sezon boyunca dengede kalmasını sağladı. Bunun yanında savunma disiplinini de oturtarak Fenerbahçe’yi sadece hücum gücüyle değil, iki yönlü oynayan bir takıma dönüştürdü. Belki Barcelona döneminde eleştirilen noktalardan biri buydu ancak Fenerbahçe’de çok daha esnek ve doğru kararlar veren bir koç profili çiziyor. Bu sene geldiğinde yine inanılmaz bir bütçe artışı yoktu. Yönetim her zamanki gibi takım içi dengeleri korumak ve kadroyu büyük oranda korumak istedi. Guduric ve Nigel Hayes dışında da bunu büyük oranda başardılar. Tabi ki şampiyon kadroya eklemeler de yapıldı. Bunların arasından en önemlisi takıma Chicago Bulls’dan dahil olan Talen Horton Tucker oldu. Lakers ile NBA şampiyonluğu bulunan ve Lebron’un da övgüyle bahsettiği bu isim Avrupa’da da beklenen etkiyi yaptı. Ligin üstündeki atletizmi ve deliciliğiyle takımın en önemli skor opsiyonlarından biri haline geldi. Bunun yanında daha önce ayrı bir yazıda bahsettiğim Tarık Biberovic de kaldığı yerden devam ediyor. Bu sene %54.5 gibi inanılmaz bir üçlük isabetiyle oynuyor. Bana kalırsa da NBA’ e gitmeyip burada kalarak çok doğru bir tercih yaptı ve açıklamalarına da bakılırsa bundan sonrasında da o ihtimali çok düşünmüyor. Keşke diğer oyuncular da bu kafa yapısına girebilse. Özellikle Fenerbahçe bu durumdan çok muzdarip ve Bogdanovic harici giden hiçbir oyuncu da orada tutunamadı. Bunun son örneği de Nigel Hayes oldu ki o da 6 ay hiçbir şey yapmayıp tekrar Avrupa’ya döndü. Tabi tekrar Fenerbahçe’ye dönüp 2. şampiyonluğun ana faktörü olabilecekken parayı seçip Panathinaikos’ da yancı olmayı tercih etti o da ayrı bir konu. Hücumda Nigel Hayes’in eksikliğinin bıraktığı yükü taşıyan bir başka isim de Wade Baldwin. O da birçok maçın yıldızıydı. Şu an da sözleşme yenileme haberleri dolaşıyor. Umarım doğrudur. Bunun dışında şu an sakat olan Nicolo Melli de ilk döneminin bile üstünde bir performans sergiliyor bana kalırsa özellikle oyun aklı olarak. O ve Devon Hall hakkında Milano söylentileri dolaşıyor. Özellikle Devon Hall’ın anlaştığı yönünde haberler var. Sezonun bu noktasında böyle bir oyuncuyu elde tutmak önemli bu yüzden umarım takımda kalır. Bütün bu performanslarla beraber Fenerbahçe ligde liderliğini koruyor çünkü bu takımın en büyük gücü yıldızlardan çok rol dağılımı. Tabi 1. sıra laneti dolayısıyla bu ne kadar iyi bir durum olur bilmiyorum ancak umarım o laneti kıran takım da biz oluruz. Bilmeyenler için Euroleague lig formatına geçtiğinden beri normal sezonu 1. bitiren hiçbir takım şampiyon olamadı. Ancak her şeyin bir ilki vardır. Her ne kadar Olympiakos, Hapoel, Real Madrid gibi takımlar ve Panathinaikos gibi adeta süper yıldız ordusu bir dev varken back to back zor olacak ancak bunu başarabilecek bir takım varsa o da Fenerbahçe. Bütün transfer söylentileri ve sakatlıklara rağmen takım içi uyum ve Jasikevicius sayesinde benim hala bu takımın şampiyon olacağına dair inancım tam. Çünkü bu takım en iyi gününde herkesi yenebileceğini kanıtladı. Tek maçlık F4 formatında her şey olabiliyor bu yüzden biraz şansa da ihtiyacımız olacak. Ama bu takım imkansızı mümkün kılabilecek birkaç takımdan biri. Umarım bundan sonraki Fenerbahçe yazısı şampiyonlukla ilgili olur.