Taşınmanın Duygusal Yükü

Taşınmanın Duygusal Yükü

tayin melesesi ve taşınmanın zorlukları

Photo by Dina Badamshina on Unsplash

Tayin olma kavramına aşina olanlar bilir ki taşınmak değil, bir şehirden ve geride bıraktığın onlarca anıdan ayrılmak zordur. Komşularından, arkadaşlarından, işinden, okulundan, bazen lojmandan bazen küçük bir apartman dairesinden ayrılırsın. Bu sadece bir evden başka bir eve taşınmak değildir.

Eşya taşımak kolaydır çünkü. Bazen başkaları bile hazırlayabilir kolilerini, sen hiç elini sürmezsin. Ama geride bıraktıklarını kimse bir kutuya koymaz. Onlar geride kalır sen yeni bir yolculuğa çıkarsın. Öyle bir iki kez de değil. Hayatının büyük bir kısmı böyle taşınmalarla, yeni yere alışmalarla geçer. Sahi alışır mı insan her konduğu şehre?

Çocuklar bir anda yeni okula başlar, “yabancı” olurlar sınıfta. Komşular iyiyse şanslısın, değilse yapayalnız günler başlar. Bazen o gittiğin şehir hiç senlik değildir. Huyu, suyu, kokusu bir farklıdır; biraz gariptir. Bazı yerleri seversin ama sevmezsen eziyettir.

İnsanlar sorar, “Nereden geldiniz?”. Bir cevap verirsin, o söylediğin şehirli olursun bir anda. Aslında oralı da değilsindir. Sadece son durağın orasıdır. Çok üstelemezsin. Sahi nerelisin? Doğduğun yer midir memleket, yoksa dedenin köyü mü? 6 yıl yaşadığın, çocukluğunu geçirdiğin şehir midir memleket yoksa son durağın mı? Kendin bilmezken insanlara da ne desen yalan olur. Evin var mıdır, yok mudur?

Şimdi her şey baştan başlar. Müdavimi olduğun o restoran artık yoktur. Vakit geçirdiğin arkadaşların geride kalmıştır. Koşarak gittiğin yelken kursun burada açılmamıştır çünkü bu şehirde deniz yoktur. Denizi olan şehirden olmayan şehre gitmek daha da zordur.

Sokaklar yenidir. Hani kar bir anda bastırınca hiç ayak basılmamış yerler olur ya, kaç yaşında olursan ol büyük bir heyecanla oralara basmak istersin. İşte öyle yenidir sokaklar bu şehirde. Biraz hevesin varsa yürümek istersin. Tabii yürüyemeyedebilirsin.

Dedim ya, komşular iyiyse şanslısın. Taşındığın ilk gün zordur. Sıcak bir çay, belki biraz kek beklersin. Belki getirirler belki getirmezler. Belki komşun bile yoktur. Ya da dolapları kurmaya çalıştığın o ilk akşamda rahatsız olurlar sesten, matkap sesinden. Kapını çalıp şikayet ederler. Bu da olabilir, her şey mümkün.

Kısacası, bir yerden bir yere gitmek zordur. Yorucudur. Ve her seferinde daha da bunaltır insanı. Ben şu an bir yere taşınmıyor olsam da o günleri anımsadım.

Herkese iyi taşınmalar,

Buket Gençaydın

[embed]