Dwieście tysięcy ja
Nie widzę dla niego nadziei. Jest podobnie jak świat — coraz bardziej czyjeś i coraz mniej wspólne. Że też jeszcze unosi tę ilość chceń…
Dwieście tysięcy ja
Nie widzę dla niego nadziei. Jest podobnie jak świat — coraz bardziej czyjeś i coraz mniej wspólne. Że też jeszcze unosi tę ilość chceń. Rozdarcia widać jednak coraz mocniej w kakofonii warstw architektonicznych i tych codziennych — śmieciowych. Nie ma w nim razem — jest dwieście tysięcy ja.
Miasto na literę r.
fot. Maciej Zdun
메타데이터
- post_id
- 22c8bb939eb4
- slug
- dwieście-tysięcy-ja-22c8bb939eb4
- url
- https://medium.com/@maciejzdun/dwie%C5%9Bcie-tysi%C4%99cy-ja-22c8bb939eb4
- canonical_url
- https://medium.com/@maciejzdun/dwie%C5%9Bcie-tysi%C4%99cy-ja-22c8bb939eb4
- author_url
- https://medium.com/@maciejzdun
- status
- ok
- fetched_at
- 2026-07-17 06:47:26
