Kafanoz — 11

Günaydın.. hadi şöyle üç peynirli, ev yapımı sucuklu güzel bir bazlama tostu yap ki güne güzel başlayalım..

Hangi bahane avutur bilmem, tramvay ile gitmiştim otogara.. Travma ile döndüm eve.. hani sevdaya dahildi otobüsün ardından el sallamak.. Hani insanı insan yapan minik bir buseydi dudak ile yanak arasına konan.. İşte tüm olan bitene bir tokattı aslında seninle o son tokalaşmam..

hatırlar mısın bir gece ay ışığında sığ denizde yürümüştük Demre kıyılarında.. öpüşmüştük sonra.. O kıvrımlı Akdeniz virajlarını hep sevmişimdir.. Dağların kıyıya paralel uzanması, gofretlerin kat kat olması, ellerimin terlemesi ve esintiyi hissetmek.. Şimdi anlıyorum ki üstadın dediği gibi, bir tuz tanesiyle eşitmiş aşkı bulma şansı..

ben frene basarak, sen sollama yaparak.. ben bağrı yanık, sen kaşı kalkık.. ben metro kartı, sen taksi.. ben otopark, sen beyaz şahin..

Toplumsal başarı, balistik inceleme ve argo güzellemelerle süslenmiş popüler söylemlerle mi şekillenecek. Buna mı inanılıyor.. Telmaşa düşlerimizi aşmak ve geçmişin kirlerini temizleyip geleceğe ümitle bakmak gerekirken bak ne haldeyiz. Leziz bir künefe gibi, özlemlere dayalı hedefler peşinde koşarken, somut sonuçlar ortaya koymak lazım diye düşünüyorum.. Başarı, lafla değil, bilinçli ve sürekli bir çaba ile elde edilir ve bu yolda herkesin bir katkısı olmalı.. Katkısız insan ile küflenmiş ekmek aynı şeydir..

Ani karar verince yanlış şeyler oluyor, düşünürken de fırsat kaçıyor.. Bu mevzuyu çözmek beni yürüyen merdivende yürür gibi hızlandıracak.. 10 adımda 11 adım.. öylesine güçlü bir ilerleme olacak ki hayatımda, saçlarım biraz daha dökülecek, bir yandan da elimde kokteylim ile havuza girmiş gibi bir mutluluk saracak..

haydi öperim gözünün yanından.. görüşürüz..

[embed]