VÜCUT, HİS, ACI

Nerende en çok hissedersin?

O soğuktan gelen acıyı.

Doğrudan yüzüne çarpınca mı gerçekler?

Yoksa ardından vurunca mı?

Sırtında mı hissedersin en çok?

Göremediğin bir kaynaktan gelen pis suyu.

Bilinmezlik içinde, sırtına bıçak saplarcasına.

Ensende mi hissedersin yoksa?

Peşinden ayrılmayan o hüzün gibi.

Seni hiç bırakmayacak mı dersin.

Tane tane vuran acı.

Omuzlarındaki yüke ne demeli?

O hissizleştiren sancıların eseri. Omuzlarının üstündeki.

Kasıp kavuran bir yangın yeri. Omuzların üzeri.

Harekete geçiren bir kıvılcım gibi. Omuzlarının dikeni.

Hiç göğsünde hissetmeyi denedin mi?

Gere gere karşıladın mı o geleni?

Hiçbir şey düşünmeden

İzleyebilir misin ki?

Kalbinin çehresine düşen

O söndürücü iğneleri.

Bacaklarında hissettin mi ya?

Seni tutup ilerletmeyen çamura

Donakaldın ve sarıldın mı batıp da?

Sarım sarım sarmalarken seni,

Bırakmasını söyledin mi acıya?

Tepene hiç değdirdin mi?

Hele şunu bir dene:

Başını eğ de aşağı süzülmesini izle.

Kafanı bir kasket gibi çevrelerken,

Kutunun içindekileri dinle.

Sonra biraz daha bekle.

Seslerin dışarı aktığını duyunca,

Sessizliği de, dinle.

O durgun hissiyata odaklandığında etrafını sarmış büyük acıyı içerideymişçesine hissedecek ve çığlıklara boğulacaksın.

Kurtulmak isteyeceksin ve kendini geri çekeceksin. Elini, ayağını bütün vücudunu çekeceksin. Sarmaşıklardan kurtulmak için silkeleneceksin.

Kafanı sallayacaksın umutsuzca, buz tutmuş beyninin -acı içinde kıvranarak- çözüldüğünün farkına varınca.

Sonra ısınacaksın, bir daha hiç üşümemek uğruna. Kurunacaksın, kurtulacaksın. Akışı durdurduktan sonra.

Kalkma vakti. Son bir kez daha.