Kanat

“Hiçbir ağır işi olmayan vücudumun bir paçası olduğu için bu yorgana minnettarım. Uykumun hemen geldiği zamanlar da oluyor. Dönüp durduğum uyku tutmadığı zamanlar da oluyor. Böyle zamanlarda herhangi bir konu seçip üzerinde düşünüyorum. O yumuşak yorganın altında hayal gücümle neler neler icat etmiş ve ne makaleler yazmışımdır. Bir sürü de şiir yazmışımdır. Ama tam uykuya dalma anında hayal gücümün tüm ürünleri suda eriyen sabun köpüğü gibi odanın nemli havasında gözden kaybolurlar ve uyanırken, kendimi karabuğday kabuğu ya da pamuk parçalarıyla doldurulmuş şişkin bir yastığa benzeyen bir sinir sistemi kalabalığının içinde bulurdum… O yorgan altında geçen düşünme evrelerimde hiçbir zaman olumlu düşüncelere dalmadım. Benim için hiç de gerekli değildi.”

“Neyse ki bir müddet uyuyup uyandıktan sonra başka bir insanmışım gibi bu düşüncelerin hepsini unuturdum.”

“Bence insan topluluğu çekingendi. Hayat da çekingen. Her şey samimiyetsizdi sanki.”

“Para kazanmanın başka bir yolunu bilmiyordum. Yatağımda biraz ağlamayı düşündüm. Param olmadığına üzgünüm.”

“Her gün kendimi yorgana sarıp gece gündüz uyudum. Gece olsun gündüz olsun hiç bu kadar uyumamıştım.”

“Dünyadaki her şey ile iletişimsizliğimi sürdürerek yaşıyordum.”

“Acaba bir ay boyunca aldığım ilaç gerçekten aspirin miydi? Belki de adalin onun uyuması içindi, belki de bazı ıstıraplarının üstesinden böyle geliyordu. Eğer öyleyse üzülürdüm. Ondan bu kadar şüphelendiğim için üzgünüm.”

“Sonra kendime sordum. Hayattan beklentim neydi ki? Ama herhangi bir beklentim olup olmadığına bir cevap bulmak istemedim. Benim için kendi var oluşumun önemini çözmek bile zordu.”

“Birbirimizi yanlış anlamış olmalıyız. Bana aspirin yerine nasıl adalin vermiş olabilir? Buna inanamıyorum. Böyle yapmamalıydı. Çünkü ben her gece bir şeyler çalmak ya da onunla ilişkiye girmek için onun etrafında değildim. Gerçekten de değildim.”

“Biz birbirine ayak uydurabilen bir çift değildik. Onun ya da benim davranışlarımızı değerlendirmek için hiç mantık yürütmemize gerek yoktu. Herhangi bir savunmaya gerek yoktu.”

Yi Sang