📵 “Story zamiast rozmowy”

Pusty ekran w mojej głowie.

Czy coś Ci to powie?

Widzę story z Twojego dnia — kawa, pies, cytat z neta. Ale nie widzę Ciebie. Nie wiem, jak się masz. Nie wiem, kiedy ostatnio ktoś Cię naprawdę wysłuchał, a nie tylko zareagował serduszkiem. Albo jeszcze gorzej nie zauważył….i zwyczajnie przeszedł na offline….

Bo żyjemy w świecie, gdzie emoji zastępuje empatię.

Gdzie znikamy po jednym kliknięciu. Gdzie zamiast rozmawiać — publikujemy. Zamiast czuć — scrollujemy. Zamiast żyć własnym życiem, żyjemy, ale nie swoim. Zamiast Szukać odpowiedzi w sobie szukamy ich na motywujących filmikach, które często nie mają nic wspólnego z realnym życiem.

Czy Ty też to widzisz?

Kiedyś trzeba było zapukać do drzwi. Teraz wystarczy “seen”. Kiedyś ludzie słuchali ciszy między słowami. Dziś zagłuszamy ją muzyką z TikToka. Kiedyś się spotykaliśmy, żeby pogadać. Kiedyś żeby się pokłócić trzeba było wyjść z domu, a dziś? Dziś wystarczy wejść na mesengera i pocisnąć komuś z grubej rury. Albo jeszcze lepiej, opublikować swoje wypociny na publicznej stronie głównej na facebooku. A co tam niech czytają, karmią się twoją frustracją, złością i zostawiają fantastyczne komentarze, które tak serio mówiąc nie mają nic wspólnego z prawdą, szczerością i zasadami.

Dziś wysyłamy sobie mema, żeby nie było niezręcznie. Rozpadliśmy się na powiadomienia. Tyle zostało z bliskości. Z intymności. Z rozmowy. Z więzi często z przyjaźni i ogólnie, z wszelkich relacji międzyludzkich.

📱 “Jak się masz?”

To tylko zdanie. Czasem nawet nie pytanie. Bo zanim odpowiesz, ktoś już publikuje nowe selfie. Czy naprawdę chcemy tak żyć? Bo może masz gorszy dzień. Może boli Cię życie. Może chcesz się po prostu wygadać. Może jesteś zajebiście wkurwiony i nie masz z kim tego rozkminić? Ale kto ma dziś czas Cię wysłuchać? Kto chce usłyszeć coś więcej niż: „wszystko ok”? Każdy biegnie gdzieś w swoją stronę, szuka szczęścia gdzieś, gdzie znajdzie tylko echo. Sztuczny matrix wjechał na całej petardzie to oczywiste, pytanie tylko czy…

JA CHCĘ TAK ŻYĆ?

🎵 Fragment z utworu, nad którym teraz pracuję — dla tych, którzy mają dość bycia tylko awatarem:

> “Ja czuję się świetnie.

Miło, że pytasz!

Wyślesz wiadomość i szybko znikasz!

Emoji to teraz twoja odpowiedź?!

Kurwa, teraz to już tylko uboga ‘spowiedź’,

Ukryty za spacją, przerażony konwersacją…”

Ten tekst nie ma Cię przekonać, żebyś rzucił telefon i zamieszkał w lesie. Ale może Ci przypomni, że jesteśmy tu dla siebie, nie tylko dla lajków. Że możesz napisać do kogoś nie po to, żeby coś zdobyć, ale żeby po prostu być blisko. Że możesz mówić, słuchać, czuć. I tu przychodzi mi na myśl świetny kawałek Palucha ‘’Ładni, smutni ludzie’’ warto wrzucić i przemyśleć pewne wartości, jakimi się często w tym całym gównie kierujemy.

Naprawdę.

🤍 Jeśli czujesz, że ten tekst trafia gdzieś w Ciebie:

🔹 Zajrzyj do innych wpisów — każdy z nich to kawałek rzeczywistości, bez filtrów.

🔹 Zostaw znak — komentarz, serce, jedno słowo. Dla mnie. Dla siebie. Dla tych, którzy zbyt długo milczą.

🔹 Dołącz do mnie na Facebooku/Instagramie: @slowamitkane — tam rozmawiamy bardziej na żywo.

Dziękuję, że czytasz.

Dziękuję, że jesteś.

Dziękuję, że chcesz naprawdę.

🖤 — slowamitkane

🛍️ Zajrzyj do mojego sklepu z grafikami na TeePublic Tworzę z serca — dla duszy, emocji i codziennych chwil. Może znajdziesz tam coś, co z Tobą zostanie.

[embed]ThreadsOfWords Shop t-shirts, phone cases, hoodies, art prints and mugs created by independent artists from around the globe.www.teepublic.com

Jeśli masz ochotę na tekst w języku angielskim zpraszam tutaj;

https://medium.com/@slowamitkane/stories-instead-of-conversation-8b20b890b577