#5 Hoe ik stap voor stap een ander persoon werd

Quinten 2020 vs Quinten 2016

Een tweede verhaal over gedragsverandering.

Het begon bij mijn besluit om geen suiker meer te eten. Waar het eindigt weet ik nog niet. Wel weet ik dat ik op de goede weg ben. Dat ik geen spookrijder op de weg langs de afgrond ben. Ik rijd de zonsopgang tegemoet en heb nog alle mogelijkheid om te groeien.

Huidige situatie

Het is 29 april. Het regent pijpenstelen. En ik sta op de parkeerplaats van de sportschool te trainen. Het is ijskoud en ik vraag me na elke oefening af wat ik in godsnaam aan het doen ben. Maar zodra de tijd erop zit en ik klaar ben met mijn training heb ik een voldaan gevoel. Ik voel me krachtig en trots.

In de afgelopen twee jaar ben ik enorm veel bezig geweest met persoonlijke groei. Voornamelijk op het gebied van voeding, sport, welzijn en persoonlijke financiën. Ik verbaas me er af en toe over dat ik zo veranderd ben. Dat ik nu langzaam volwassen aan het worden ben. Als je de achttienjarige Quinten had verteld dat ik me tien jaar later aan zoveel regels hield, zou hij raar hebben opgekeken.

Oude situatie

Het was geen unicum als ik een pak koekjes had gekocht bij de supermarkt, dat ik dat in één avond opat. Ik was het nooit van plan. Het ‘overkwam’ me altijd. Ik was nooit sterk genoeg om te zeggen: “Maximaal twee koekjes en dan is het genoeg.”

Wat er gebeurde was eigenlijk altijd hetzelfde: Ik zet een film op, neem plaats op de bank en begin te kijken. Na een tijdje begin ik dorst te krijgen. Dus ik pak een glas drinken — zelden water, meestal frisdrank. Ik schenk mijn glas vol en denk: “Oh, daar kan ik lekker een koekje bij pakken.” Verlekkerd kijk ik in de voorraadkast en pak er een net-nieuw-gekocht pak koekjes uit. Met mijn buit ga ik weer op de bank zitten en zak onderuit.

Meteen gaat het pak koekjes open en ik neem het ervan. Na een paar koekjes denk ik: “Nu is het wel mooi geweest, straks eet je het hele pak weer leeg.” Dus in al mijn wijsheid leg ik de koekjes verderop op de bank. Ja, je leest het goed. Verderop op de bank. In het volle zicht. Niet in de kast. Niet uit het zicht. Nét buiten bereik. Wie houd ik nou voor de gek? Alsof ik er dan van afblijf.

Een kwartier later denk ik: “Oh ja, die koekjes waren wel lekker!” En voor ik het weet is de film afgelopen en zijn de koekjes op.

Stapje voor stapje

Zoals veel mensen wel zullen herkennen, besloot ik nadat mijn relatie op de klippen was gelopen, een betere versie van mezelf te worden. Want wie wil er nou een relatie met een dikke, rokende, ongezonde, ongedisciplineerde loser? Ik niet in ieder geval. Dus ik besloot te veranderen.

Vlak voor mijn relatie eindigde was ik begonnen met het roken van de E-sigaret. Dat was eigenlijk de eerste stap in de juist richting. Ik had mezelf bewezen dat ik zonder sigaretten door het leven kon. Dit zou de katalysator zijn die alle andere veranderingen mogelijk maakte. Ik wist het nog niet. Maar ik zou er vanzelf achter komen.

Sporten

Eerst besloot ik me in te schrijven bij de sportschool. Want, zo dacht ik, als ik ga sporten dan val ik af. En als ik afval ben ik aantrekkelijker. En als ik aantrekkelijker ben maak ik meer kans op een relatie. Inmiddels zou ik denken dat dit niet de juiste reden is. Maar het heeft ervoor gezorgd dat ik ging sporten, dus mij hoor je niet klagen.

Sporten vond ik nooit leuk, maar ik was vastbesloten om af te vallen, dus ik ging braaf elke maandag en woensdag naar de sportschool. Ik kreeg een trainingsschema en begon. De regelmaat beviel mij wel. Ik wilde niet te vaak naar de sportschool gaan, want ik wilde niet ‘zo’n persoon’ zijn. Maar twee keer per week was een goed begin.

Suiker

Toen het sporten er langzaam in zat en ik vond dat ik niet genoeg vooruitgang boekte besloot ik dat mijn eetpatroon anders moest. Ik hoorde en las vaak dat mensen veel te veel suiker eten. Daar moest ik dus ook maar mee stoppen. Geen koekjes meer voor jou, Quinten! Maar goed ook. In het begin vond ik het erg lastig, maar snel genoeg leerde ik dat er andere dingen waren die niet vol zaten met suiker. En die waren ook best lekker. Sindsdien at ik kaasknabbels in plaats van koekjes. Het klinkt misschien idioot. Maar het werkte wel.

Het mooie van wat ik hier deed was dat ik wel iets uit mijn leven pakte wat ik wilde veranderen, maar dat ik niet meteen een draai van 180 graden maakte. Ik begon niet direct met het tellen van mijn calorieën terwijl ik ook vegan werd, stopte met roken en ook nog even de marathon ging lopen. Nee, ik at alleen geen suiker meer. Makkelijk te doen omdat ik het gewoon kon vervangen door andere bende.

Koken

Mijn volgende stap was koken. We zullen niet zeggen dat ik ongezond at, maar dat ik geen scheurbuik heb opgelopen is een klein wonder te noemen. Veel vlees. Veel aardappels/rijst/pasta. Weinig groente. Ik woonde nog niet heel lang op mezelf en zelf bepalen wat ik at was mijn credo. Dat hield ook in dat ik vaak diepvriespizza at of een magnetronmaaltijd bij de supermarkt haalde, als ik geen tijd/zin had om te koken.

Dat moest absoluut veranderen. Het voelde ook als een logische vervolgstap. En ik voelde me er goed over. Het enige wat ik zou doen was extra groente toevoegen en vaker zelf koken. Maar omdat het toch moeilijk is om voor één persoon te koken maakte ik grotere porties. Die kon ik dan bewaren voor een andere dag. En het hoefde niet zo te zijn dat ik elke dag hetzelfde at, want ik kon de dag erop ook koken. Dan zou ik om de dag wat anders eten die week.

Sommige mensen kunnen dat niet. Vaak achter elkaar hetzelfde eten. Maar voor mij werkt het prima. Ik houd ervan om uit eten te gaan en te genieten. Ik zie mezelf gek genoeg graag als bourgondiër. Maar als ik thuis ben houd ik van simpel en effectief. Geen poespas. Gewoon de basisbenodigdheden en door.

Ik kan me goed voorstellen dat andere mensen hier moeite mee hebben. En als ze het niet kunnen dan is dat prima. Maar ik denk dat als je een doel voor ogen hebt, zeker als dat doel te maken heeft met gezond leven, afvallen, spieren opbouwen of iets van die strekking, je het niet zo’n probleem zult vinden om niet elke keer een culinair hoogstandje neer te zetten.

Het hielp enorm! Zodra ik gezonder begon te eten begon ik als een gek af te vallen. Mijn dikke wangen smolten langzaam weg en ik begon er langzaamaan uit te zien als een gezond mens. Ik was trots op mezelf! Maar er waren nog wat stappen te zetten.

Wat is mijn les hier?

Met elke stap die ik zette bewees ik mezelf dat ik kon groeien. Toen ik boven de 90 kilogram woog (met mijn 1.78m is dat nogal wat) voelde ik me ongezond. Ook zag ik niet in wat ik kon bereiken. Het leek allemaal een veel te grote verandering. Ik zou nooit een atletisch gebouwd lichaam kunnen krijgen. Dat was niet voor mij weggelegd.

Toegegeven, ik vind nog steeds niet dat ik een atletisch gebouwd lichaam heb, maar ik weeg inmiddels 69.8 kg en begin langzaamaan steeds meer spierdefinitie bij mezelf te zien.

Omdat ik kleine stapjes heb gezet zorgde ik ervoor dat ik mezelf kon veranderen. Zoals ik eerder ook zei had ik dit niet gekund als ik alles in één keer had aangepakt. Het was mij nooit gelukt om die berg (zo mag ik die grotere versie van mezelf toch wel noemen?) in één keer te verplaatsen. Maar het lukte wel toen ik mijn pikhouweel pakte en mezelf stukje bij beetje opnieuw begon vorm te geven.

Tot slot

Veel mensen lukt het niet om gedragsverandering tot stand te brengen omdat ze te grote doelen stellen en geen idee hebben wat daar allemaal bij komt kijken. Ze willen alles in één keer aanpakken. Maar als je alles aan wilt pakken zal de hoeveelheid je overvallen. En dan zul je geen nieuwe gewoontes aanleren. En alleen door nieuwe gewoontes aan te leren kun je controle uitoefenen op je eigen gedrag.

Mij lukte het omdat ik eerst begon te sporten. Daarna stopte ik met het eten van suiker. Dat gaf me het gevoel dat ik nóg wel iets kon veranderen. Toen ik bij mijn eetgewoontes aankwam had ik al gemerkt dat ik de kracht had om mezelf te veranderen. Hoe groot is de stap daarna om minder te drinken? Calorieën te tellen? Te stoppen met roken?

Elk beetje gaf mij de moed om door te gaan. Het is niet moeilijk om je gedragspatronen te veranderen. Het is gewoon wennen. Sta ervoor open om aan jezelf te werken en pak het niet te groot aan. Deel je doel op in kleine stukjes en je ziet dat dat monster dat je in gedachten voor je hebt eigenlijk bestaat uit een aantal haalbare opgaven.