STEPS#4 DAY II

BREAKFAST

เริ่มต้นจากอาหารเช้า by vp เจ้าดินสอกดถูกยัดใส่กระเป๋า แม้มันจะได้กลิ่นขนมปังชุบไข่ทอดก็ตามที

เสียงคนทยอยเข้ามาในห้องเพื่อกินขนมปังชุบไข่ทอดตามทีฮิมได้ทำเอาไว้ เสียงคุยเล่นแซวกันสนุกสนานในยามเช้าทำให้เจ้าดินสอกดพลอยอารมณ์ดีไปด้วย มันรู้ว่าฮิมเองก็อารมณ์ดีไม่แพ้กัน เพราะเขาเริ่มผิวปาก

“เราจะทำกี่แผ่นดี มีแค่ไม่กี่แผ่น ทอดมาหมดจะหมดเหรอ”

“เอ้ย ทอดหมดเลยๆ หั่นเป็น 4 ส่วน คนจะได้รู้สึกว่ามีให้กินเยอะ55555”

Folk Computer Science year 3 (Vice President)

INTERVIEW SESSION BY MARKETING

เจ้าดินสอกดสีเงินถูกหยิบมาเหน็บไว้ที่กระเป๋ากางเกง ฮิมนั่งรออย่างกระวนกระวาย มันรู้ดี ท่าทางของเขาทำให้รู้ได้ว่ารู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น “หาาา โอ้ยย โอเค เดี๋ยวผมเอาไปให้พี่” ฮิมตอบด้วยเสียงเซ็งๆ ฮิสลอบถอนหายใจ มันก็รู้ว่ายิ่งฮิมนอนน้อยก็ยิ่งอารมณ์ไม่ดีเท่านั้น

ฮิมลงจากรถ สายลมวูบแรกที่พัดมามีแต่ความร้อน แต่ในนั้นก็แฝงบรรยากาศของความคุ้นเคย บรรยากาศของชุมชน การรวมตัวที่พร้อมจะทำอะไรสักอย่าง

เขามองไปยังเจ้าหน้าที่จากเกษตรอำเภอ คนที่มาร่วมงาน ระหว่างที่ช่วยกันหยิบยกข้าวกล่องลงมารวม

“คุณป้า มีมะละกอด้วยเหรอครับ”

“เห็นแล้วอยากกินส้มตำจังเลยค่าาา”

“แหม ป้าน่ะตำไม่ได้หรอก ต้องให้คนนู้น” คุณป้าเจ้าของบ้านชี้ออกไป พวกเราขำกันอย่างติดตลก

ป้าพยอมเจ้าของบ้าน และพวกเราชาว STEPS

ในรอบเช้าและบ่าย ฮิมเดินแล้วก็ไปนั่งคุยกับคนต่างๆ ในชุมชน บางคนก็เป็นคนที่เขาคุ้นเคยดี บางคนก็เป็นคนที่เคยเจอมาก่อน

“ขอบคุณมากนะ ที่เอากรรไกรมาให้”

เจ้าดินสอกดสีเงินยิ้ม มันรู้ทันทีเมื่อมีความสุข “ฮิมเหรอ มันดีใจทุกครั้งที่ได้สร้างประโยชน์”

ถ้าตอนนี้ฮิมได้เขียน เจ้าดินสอกดยิ้ม ฮิมคงจะเขียนว่า “จงทำสิ่งดีๆ ต่อไป เพราะเราไม่รู้หรอกว่าวันไหนที่มันจะส่งผล มันอาจจะกลับมาในรูปแบบที่เราคาดไม่ถึง”

เมื่อโตขึ้นเราได้พยายามเข้าใจสิ่งต่างๆ เราฟังด้วยหัวใจมากขึ้น รับรู้เหตุผลโดยไม่ตัดสิน มองเห็นด้วยหัวใจไม่ใช่แค่ดวงตา

WAT SATARUENGSRI SCHOOL

โรงเรียนวัดศรัทธาเรืองศรี เป็นโรงเรียนที่พวกเราเคยมาจัดกิจกรรม 2 ครั้ง ทั้งกิจกรรมเพื่อเด็กที่ลงไปเสริมสร้างความสัมพันธ์ ลงไปจัดกิจกรรมเพื่อเด็กๆ ในค่าย STEPS#1 และค่าย STEPS#2 ยังไม่นับการลงพื้นที่เพื่อไปพูดคุยสอบถามของฝ่าย Community Relations อีกนับครั้งไม่ถ้วน

ในวันนี้พวกเราเองก็เดินทางผ่านและได้แวะเข้าไปยังโรงเรียน เด็กๆ ที่แต่งชุดคาวบอย

เด็กๆ แต่งชุดประจำจังหวัดซึ่งวันนี้ได้ลองใส่เป็นครั้งแรก เด็กทุกคนท่าทางตื่นเต้นและมีความสุข

“พี่จุฬาๆๆๆ มาทำอะไรเหรอครับ” เด็กๆ เยอะมากวิ่งเข้ามาหา เจ้าดินสอกดมองด้วยความรู้สึกประหลาดใจ แม้เวลาจะผ่านมานาน แต่เด็กๆ ยังคงจำพวกเราได้

ถึงฮิมมันจะไม่เคยมาค่าย STEPS#1,2 แต่มันก็คงรู้สึกได้แหละ ว่าสิ่งที่ทำมันมีความหมายมากแค่ไหน

“หิวข้าววววว” ทีม Marketing พูดเป็นเสียงเดียวกัน พวกเรากลับมาเจอกับข้าวกล่องที่เตรียมมา และสิ่งที่คาดไม่ถึง เมื่อคุณป้าเจ้าของบ้านทำ “ส้มตำ” ให้กับชาว STEPS ได้กิน

MARKET ANALYSIS

จริงๆ เราทำอะไรกันแน่ เหมือนที่อาจารย์บอก พอพวกเราได้ลองคิดว่าจะทำอะไรได้ ต่อยอดในมุมไหนให้มีประสิทธิภาพ และสร้างคุณค่าที่แท้จริงให้ลูกค้า หรือผู้บริโภครับรู้ได้

Sandy(Head HR) James,Tu(Operation) และชาว STEPS Marketing

เจ้าดินสอกดถูกวางลง ในวงตรงกลางระหว่างที่ทุกคนกำลังบอกเล่าเรื่องราวที่กลุ่มของตัวเองได้ไปพบมา มีทั้งเรื่องน่าสนใจ เรื่องเกี่ยวกับครอบครัว ความรู้ใหม่ๆ ที่เราไม่เคยรู้มาก่อน

เจ้าดินสอกดขยับตัวเล็กน้อย ขณะที่ทุกคนเอนตัวลงนอนเพื่อประชุม แม้วันนี้อากาศจะร้อน แต่ลมเย็นสบาย “แบบนี้ยังไหว” มันนึกย้อนกลับไปถึงตอนเดินสำรวจหมู่บ้าน

จู่ๆ ฮิมก็ลุกหรวดออกไปจากห้อง “เฮ้ยยย มันเป็นบ้าอะไรของมัน” ฮิสบ่น มันมองฮิมที่เดินลงไปที่พื้นหญ้าแล้วเก็บสิ่งนึงกลับมาในห้อง ด้วยสีหน้าตื่นเต้น

“ดอกสุพรรณิการ์ ดอกไม้ประจำจังหวัดสระบุรี”

“แต่ไม่มีกลิ่นเลยแฮะ”

ฮิมมีสีหน้าผิดหวัง “มันคงคิดว่า จะเอาดอกไม้ไปทำเทียนหอมสินะ”

ประชุมกันมาไม่ทันไร ทุกคนก็หิวมากกกก และพี่ๆ บัณฑิตก็มาถึงกันพอดี

ฮิมหยิบของใส่กระเป๋า แล้วลากร่างออกไปจากห้องพร้อมกับเพื่อนๆ

BEFORE DINNER

พอพี่แนนพี่แมคมา วงสนทนาก็ดูจะเงียบลง ทุกคนจดจ่อตั้งใจฟังอย่างน่าทึ่ง เจ้าดินสอกดเงยหน้าออกมามอง

“นั่นแหละสิ่งที่พวกพี่อยากบอก คืออยากให้ลองมองถึงสิ่งที่เป็นไปได้ เราควรสร้างเป้าหมายที่ชัดเจน และลงมือทำ เพื่อให้น้องทุกคนรู้สึกได้ว่า quick win”

พี่แมค พี่แนน และทีม STEPS MARKETING

NIGHT ACTIVITY

เสียงโหวกเหวกโวยวายสนุกสนาน ขณะที่ฮิมเริ่มมึนหัวและนอนโง่ๆ

“ผมก็กังวลใจแหละ ไม่รู้ว่าจะทำได้มั้ย”

“เราเชื่อว่าน้องทำได้ แค่มันอาจจะต้องปรับเปลี่ยนวิธีการเพื่ีอให้เหมาะสมกับคนในทีมด้วย”

ระหว่างรอเล่นเกมรอบดึก

ตลาดหรรษา

กลุ่มซ้ายสุดเกม เป่ายิ้งฉุบ

เกมที่แต่ละกลุ่มจะได้ลองสร้างเกมของตัวเอง

“55555” เจ้าดินสอกดถึงกับฮากลิ้ง เมื่อกลุ่มของฮิมพยายามสร้างเกมที่เป่ายิ้่งฉุบแล้วจะได้เงิน แล้วพวกเขาก็ยังพยายามคิด expected value ตามสไตล์เด็กวิศวะ IE

ฮิมนั่งงงและหันไปคุยกับน้องๆ ปี1 ปี 2 แทน

คนอื่นๆ ก็มีคนเข้ามาเล่นเกม ส่วนฮิมเองได้เงินแล้วก็นำไปเล่นเกมของฝ่ายอื่น แล้วก็โดนกินเรียบ ท่าทางฮิมมันจ๋อยมาก “ช่วยไม่ได้ล่ะนะ เพราะฮิมเนี่ย มันดันเป็นคนที่ไม่มีดวงด้านนี้เลยด้วยสิ” เจ้าดินสอกดมองด้วยสีหน้าเอือม เกมไหนฮิมก็แพ้หมด

SHARING

ภายหลังจากเล่นเกมจนเหน็ดเหนื่อย ฮิมลุกขึ้นหยิบของและลงนั่งเป็นวงกลม

เวลาของการแชร์ก็จะเริ่มต้นขึ้น เป็นวัฒนธรรมของเราชาว STEPS ที่จะมีการบอกเล่าเรื่องราวของกิจกรรมที่ได้ทำไปในแต่ละส่วนในแต่ละวัน เพื่อให้ทุกคนได้รับรู้

เสียงหัวเราะ การเรียนรู้ การเติบโตขึ้น เป็นช่วงเวลาที่น่าจะมาอยู่และร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งเหล่านี้อยู่เสมอ เจ้าดินสอกดมองหน้าฮิม

“สำหรับคนที่ทำงานระยะยาว เมื่อได้ลงมาเติมพลังด้วยการฟังการเรียนรู้ ด้วยการรับฟัง ก็ช่วยให้พวกเขามีแรงบันดาลใจเพิ่มขึ้นได้”

เจ้าดินสอกดมองดูหน้าฮิม หลังจากแชร์ในวงเสร็จก็ต้องแยกบรีฟของฝ่าย MARKETING ต่อซึ่ง มันก็เห็นว่าสีหน้าเขาไม่ไหวแล้ว

“ฮิมมันบ้าเอาเรื่อง ขนาดแทบคิดไรไม่ออกแล้ว ก็ยังอยากอยู่ช่วย” ฮิสถึงกับส่ายหน้า