Ömür

Tutmayın kalemimi, kırmayın şevkimi. Yazsın, çizsin, haykırsın içlerdeki dargınlıkları, konuşulmayanları, gözlere kaçan şeyleri(!), cesaret edilemeyen eylemleri, üzerine gitmediğimiz korkuları… İnsanız ya, kırın oyunlarınızı; görün artık, içten pazarlığın bir kazanç olamayacağını. Kötülüğünüz bilinçliyse, iyiliğin izahı yok. Taşlaşan kalpleriniz, düşünceleriniz değil; “keşkeleriniz” olsun mesela. “Umursamak nedir?” derlerse, birilerinin sözleri, fikirleri değil; sağlığınız olsun. Verilen öğütler yararınıza değilse, bırakın, ziyade kalsın. Ardı arkası kesilmeyen söylentilere de kulak vermeyin. Şu kısacık ömürde de değerinizi fark edin.