“Sorgu-LA”

Yaş aldıkça bir çoğumuzun hayatındaki koşturmacalar azalıyor, sakinliyoruz. Sizin de yaşantınızın akış hızı duruldukça aklınıza bir takım sorular takılıyor, hatta çoğalıyor mu?

“Ne işim var burada?” diyor musunuz sık sık? Ben diyorum uzunca bir süredir…

Yazının tamamını ücretsiz okumak için buraya tıklayınız

Sokrates,

“Sorgulanmamış hayat yaşamaya değmez”

demiş.

Hangimiz hayatımızı yeterince sorguluyoruz? Sorguluyor muyuz ya da olduğu gibi günleri yaşayıp zamanı tüketiyor muyuz? Sorguluyorsak ne kadar, nereye kadar sorguluyoruz?

Bir çoğumuz yanına bile yanaşmıyoruz/yanaşamıyoruz nedenlerin, niçinlerin. Cevaplarından korktuğumuz sorularla, kendimizle yüzleşmek o kadar zor ki… Yaş aldıkça dış dünyanın gürültüsü azalıyorken iç sesimiz yükseliyor. O ses bir fısıltı gibi başlıyor: “Başka türlü olabilir miydi?” Sonra bir yankıya dönüşüyor, sorgulamalarla dolu bir iç yolculuk.

Sorgulamak varoluşun temeli aslında, Sokrates’in diğer bir sözü tokat gibi “Cesaretin varsa, kendine bak.”

Kendimize bakmak, aynayı içimize çevirmek, taktığımız tüm maskeleri çıkarmak… İçiniz sıkılmaya başladı mı? Ne gereği var şimdi, yaşıyoruz işte mi diyorsunuz?

Korkuyoruz sakladıklarımızdan, saklandıklarımızdan… Temelinde hep başkaları tarafından kabul, onay isteği var. Sevilen, beğenilen, aranılan olmak isterken onlara göre şekil alıyoruz farkında olmadan. Çoğu zaman hayatımızı şekillendiren şey, kendi isteklerimiz değil; ailemizin, toplumun, öğretmenlerin, arkadaşların, hatta sosyal medyanın bizden bekledikleri oluyor. “İyi bir işin olsun”, “evlen”, “çocuk yap”, “şunu oku”, “şöyle davran”… Bu sesler o kadar çok tekrar ediyor ki, bir süre sonra kendi sesimizi duyamaz hale geliyoruz.

Maskelerin ardına saklıyoruz kendimizi…

Farkında mısınız bilmem, iç sesimizi bastırdıkça kendi kul hakkımıza giriyoruz. Hani toplumun bizden beklediği doğru insan profilinde kimsenin hakkına girmemek var ya, işte biz başkaları için kendi hakkımızdan vazgeçiyoruz.

Bugün bir iyilik yapın kendinize,

Ay tutulmuşken (7Eylül 25), Güneş de tutulacakken(21 Eylül 25)

“Ben Kimim, ne seviyorum, ne istiyorum, yaşadığım hayattan memnun muyum?”

sorularını ve benzerlerini sorun kendinize.

Bir aynanın karşısına geçip, gözbebeklerinizin taaa içine bakarak sorun, cevabı göğsünüzün orta yerinde hissedeceksiniz. Elinizi kalbinizin üstüne koyup,

Size hizmet etmeyen tüm duyguları, eşyaları, ve de insanları hayatınızdan temizleye niyet edin.

Sıfırlamak lazım bazen hayatı.

Bunu yıkarak, dökerek, kaçarak, ayrılarak yapmaya gerek yok sadece “istemediğiniz her şey ve duruma HAYIR” demeyi öğrenin/deneyin yeter.

Geriye dönmeyen sadece geçen zaman…

Bakın üç dakika daha geçti bu günden siz bu yazıyı okurken.

Diğer yazılarımı profilimi ziyaret ederek okuyabilir, yorumlarınızla bakış açılarımızı birlikte genişletebiliriz.