ODTÜ ID301: Out of Context: 2

Önceki yazımda projenin kapsamını sorgulamıştım. Buna biraz devam etmek istiyorum.

Aslına bakarsak proje bir dönemlik, yani 3 aylık bir projeydi ve proje bireysel değildi, grup çalışmasıydı. Düşünün 3 aylık bir proje ve grup çalışması. Uzay mekiği falan yapmamız lazım, bu sürenin sonunda, dört kişi beraber. Ama container tasarladık. Hepsi bu.

Tasarladık da denemez, amerikayı yeniden keşfetmedik yani. Ama benim görüşüm, bu sürede, bu kadar kişi ile keşfetmek istesek veya keşfetmemiz istenseydi keşfederdik. Bu konuya da geleceğim bu arada. Üzerine yazdığım projede hatta scope’u daraltmaya gerek yok direkt ODTÜ endüstriyel tasarımda istenileni mi vermek lazım, yoksa üzerine koymak mı ya da ne bileyim sadece canının istediğini mi? Bu konuda da konuşmak istiyorum çünkü yolunda gitmeyen bir şeyler olduğuna inanıyorum.

Şimdi konumuza dönecek olursak dediğim gibi uzun bir süre, dört kişilik bir grup olarak container tasarladık, menü tasarladık (ne kadar da zaman ve efor isteyen bir şey ama), sonra deliver veya take-away için menü kombinasyonlarını düşündük, farklı kullanıcı ihtiyaçlarını nasıl karşılarız, herkesi nasıl memnun ederiz diye düşündük.

Nitekim, geniş bir kullanıcı kitlesinin ihtiyacını karşılamak, not that importantmış. Bence that important, çünkü ben daha 3. sınıf bir öğrenciyim ve önce tüm halkın, halkın içerisindeki farklı kullanıcı gruplarının belki bir şeyleri adjust ettikten sonra faydalanabileceği bir ürün yapmamın daha doğru olacağına inanıyorum.

50 yaşında çok tecrübeli ve yıllardır zaten tasarladığı ürünler en yüksek standartlarda inclusive olan bir tasarımcı değilim.

Proje, nereden bakarsanız servis tasarımı gibi bir şey ama bizim alışkanlıklarımızdan veya hocalarımızın yıllardan beri, süregelen deneyimlerin oluşturduğu alışkanlıklarından dolayı bütün olay tamamen dikdörtgen prizmaya kaydı diyebilirim.

Bunun etrafında bir şeyler tabii ki oldu yukarıda da belirttiğim gibi, ancak ana odak yemek kabıydı. Bu noktada belki de amerikayı yeniden keşfetmek mümkün değildi ne de olsa yemek kabı tasarlıyoruz. Tabii tek yemek kabı diyip geçmek de olmaz, büyük sığlık olur bu. Ama bunların çevresine yemek kabı ile birlikte tasarımı gerekli kılan çanta, çatal bıçak, içecek kabı, ve belki yemek matı gibi şeyler de ufkumuzu o kadar açan şeyler değildi diye düşünüyorum.

Buraya yazmak istemesem de fiziksel ürün tasarlamamızı istemeleri tamam, çok anlaşılır; ancak bunun yanında neden bir digital tasarım istemediler, bunu anlamakta zorlandım. Bu konuyu biraz daha açacak olursam digital tasarım en basit haliyle bir ekrandan bahsediyorum, bir delivery app’ten.

Doğruyu söylemek gerekirse ne istediler, ne de istemediler. Tamamen optionaldı. Ancak herkesin deli gibi önemsediği, önünde saçını paspas ettiği “not”u etkiliyor mu emin değilim; optional bırakılan bir şey olduğu için yapanlara fazladan not vermek, yapmayanlara bir haksızlık olur diye düşündüğüm için sanmıyorum nota bir katkısı olacağını.

Belki bu yüzden takım arkadaşlarımdan özür dilemeliyim 🤠

Gelmek istediğim nokta şu: günümüzde bunu okuyan sizler de umuyorum bilirsiniz ki UI/UX dediğimiz alan çok revaçta, hatta öyle popüler ve bu sebeple öyle anlam bükülmeleri yaşıyor ki her şey UI/UX ve herrrkes UI/UX designer, hem de senior falan.

Dünyada ve ülkemizde, hatta ülkemizdeki üniversitelerde okuyan öğrencilerde ve mezunlarda bile bahsettiğim alana doğru önemli bir yönelim varken, 3. sınıfa gelmiş bizler neden sadece fiziksel ürün tasarlıyoruz? Neden digital tasarıma izin verilmiyor? Neden servis tasarımı gibi gösterilen bir proje sonra tamamen fiziksel ürün tasarımı projesine dönüşüyor? Bunları düşünmek baya bi’ yordu.

Sebepler buldum kendimce, insanlara parmak doğrulttum, tartıştım, yakındım ve bir sürü şey daha. Tabii proje değişmedi, aynı kaldı, çünkü herkes aynıydı. Birazcık da it is what it is oldu, proje ilerledi, proje sık sık dalgalandı ve duruldu ama ben hep dalgalıydım, kafam karışıktı, düz bi çizgi hiç bi’ zaman olmadı geçtiğimiz 3 ayda. İlerliyordum ama nereye doğru?

Hmmm, galiba out of context’e doğru 🤕