4 Haziran

Neden farkına varmıyoruz ve neden atılmıyoruz canımız burnumuza gelmeden?

Ölümü fark etmeden önce neden cesaretli davranamıyoruz?

Az önce “şu an öleceğimi öğrensem ne yapardım” diye düşündüm. Herhalde o güne kadar kısıtladığım her şeyi yapmaya çalışırdım.

Aklıma çok alakasız yurt dışında bi yere bilet alıp gitmek geldi. Şu an neden yapamıyorum? Çünkü bana söylenen bir ölüm tarihi yok. Ama o zaman nasıl yapacaktım, öleceğimi söylediklerinde yani? Sikerler deyip alcaktım.

Sanırım kaybedecek bir şeyim kalmadı deyip, hayatta ne için kendimi kısıtladıysam onlara atılacaktım. Zaten en önemli şeyi, kendini kaybedeceksin bir noktadan sonra, sana tarih söylediler. Diğer şeylerin ne önemi kaldı ki..

Demek ki insan kendinin en önemlisi. Yani en azından benim açımdan ben benim için öyleyim. Önemliyim. Gidersem her şeyi durduruyorum. Fakat neden bunu normal zamanda yapmıyorum?

Hani önemsiyordun kendin Buse? Kısıtlayarak mı?

Tamam anlıyorum koruyorsun kendini. Çünkü bir tarih bilmiyorsun. Hakılısın.

Orta yolu bulalım, ne çok kısıtla ne çok koru ne çok aşırı davran olur mu..