Kaçma Zamanı

şiir geldi kaç!

şimdi tam zamanı o tüm cevaplanmamış soruların

yerlerinden çıkmasının.

Vücut bulmalı her biri kelimelerle ve nefesinden dökülmeli

söylenmemiş en büyülü gerçeklikler

şiir geldi sobe!

yakaladı yine duygularını o en derin saklandıkları kuytu köşelerden

hayat buldu tüm kelimeler tüm sorulara cevaben

esasında her sorunun cevabı olmazdı ama

bunu herkesin bilmesine de gerek yoktu ya,

illaki aramalıydık kaçırdığımız tüm gerçeklikleri

bir kez büyülü dediysek etinden sütünden

sonsuza kadar faydalanmak lazım illa!

şiir geldi can çekiş!

gerçekliğin büyüyü aştığı o yerde yaşamın ne işi vardı

anlamadım hiçbir zaman

ve soruma cevap bulamadım diye küsmem gerekmezdi tüm sorulara

ama sorular birer birer sorunlara dönüşmeseydi küsmezdim ya bende!

karşımda oturmuş beni canı gönülden dinleyecek bir dost değil artık sorular

herkesin kendine ait sorular ve sorunları var ya!

benim kendime ait gerçekliğim bile yok,

büyülü gerçeklik dediğim adına aslında hayatın yaması

ama hayat yamayarak yaşanmıyor

bir yerlerinden hep sökülüveriyor!

şiir geldi sev!

her şey sevmekle başlıyor herkes öyle diyor

ama pek azı sevmeye gayret ediyor

sevmeye gayret etmeyen gündelik telaşların gündelik et yığınları

Photo by Spencer Goggin on Unsplash

tarafından hayata geçirilmiş başarısız projeler miydik?

yoksa sevmeyi beceremeyenlerden bizlere bir şey kalmadığı için

nereden başlayacağımızı mı şaşırmıştık?

gerçekler yorumsuz, esasında yorum gerektiriyor ama neye dayanarak?

gerçekleşen şeyler gerçeklik oluyor

ya gerçekleşmesini deli gibi istediğimiz

hayalini en içimizde en derinden hissettiklerimiz?

yorum katma telaşımız hayallerimizin içimize işleyen soluklarından

başkaca bir şey yok

şiir var, sevmek var, acı var,

başkaca bir şey yok.