Bodrum. “Karmaşa Arasından Seçilebilenler”

Mart gelince Bodrum’da kazma kürek yaktırmıyor… Çalıştırtıyor…

Yazın geldiğini haber eden güzel sıcak güneş ışığı ev sahiplerini, işletmeleri dürtüyor olsa gerek ki gürültülü çalışmalar başladı bile. Çeşitli duvar delme sesleri, kırma sesleri, çekiştirme ittirme, su baskınları (çünkü yanlış boru ittirilmiştir), elektrik kesintileri (çünkü yanlış duvar kırılmıştır)…

Dall-E ve ChatGpt4 ile oluşturuldu.

Zaten Bodrum sokakları kış mevsiminde “terkedilmiş film platosu” havasında olduğundan biliyoruz ki, mağazalar, barlar, kafeler, oteller Yaz geldiği anda sanki sürekli açıkmış izlenimi verecek ve turistleri fazlasıyla kazıklayarak “tüh ya bu sene de para kazanamadık, kaliteli turistte hiç gelmiyor yahu, yolcu gemileri dolu gelip hiç inmiyor turistler, neden hiç anlamadık!” saflığı ile kışa geri döneceğiz değil mi?

Benim Bodrum’daki ilk kış mevsimim değildi, evlenmeden önce de burada yaşıyordum. O zamandan bu zamana ne değişti söylememi isterseniz lütfen yargılamayın. Çünkü sadece bir kelimem var.

DEĞİŞMEDİ!

Konuşulan Türkçe’ye biraz doğu aksanı geldi kabul, yadırgamıyorum. İstanbul’dan alışmıştım. Ancak senelerdir aynı “nato kafa — nato mermer” devam ediyor oluşunu bence bilim insanları incelemeli. Olmuyor işte, kalitesiz işletmeler, kötü servis, eskimiş boyası kalkmış masalar tabureler bohem demek değildir. Doğal Bodrum bu değil.

Doğal ve bakımsız arasında ki devasa uçurumu bir ben görüyor olamam değil mi? Belli ki işletmeler görmüyor. Belediyeler de görmüyor ama o işin politik kısmı olduğu için hiç oraya girmek istemiyorum.

Yurtdışında çok da uzağa gitmeye gerek kalmadan dibimizdeki deniz kıyılarını incelediğinizde (ki incelemek için aslında baya uğraşmanız gerekiyor, alamadığınız vizeler nedeniyle sadece google araştırması ile kalıyorsunuz…) kartpostallara layık (kartpostal ve yeni nesil anlaşılır mı acaba?) deniz kıyıları, deniz altları, harika görüntüler, cıvıl cıvıl keyifli, rahat cafeler, oteller…

Geçen yaz Bitez’de denize girelim dedik (aşırı soğuk diye tercih etmiyorduk). Girdiğimizde yeğenim bir heves deniz gözlüğü ile dalıyor çıkıyor eğleniyordu. Tabi ayaklarımıza taşlar bata bata çünkü kumsalı kum değil taş… Neyse kuzum denizden çıkıp telaşla dedi ki “abla geriye gitme dikkat et yerde boru gibi bir şey var”…

Bitez kıyısında, denizin içinde, kıyıdan çok uzak olmayan bir mesafede turistlerle birlikte girdiğimiz denizde, taşların arasından geçen o borunun mesela, ne işi var?… Onu geçtim boruyu aslında taşların altına gömmüşlerdir de taşlar kaymıştır falan neyse, peki yer yer denize atılmış beton parçaları?…

Şantiyede mi denize giriyoruz Bodrum’un Bitez kıyısında mı?…

Neyse, uzun bir aradan sonra biraz sinirli geldim sanırım :) Güneş açıyor, hava güzel, kuşlar sanırım ötüyordur -pek duyamıyorum gürültüden, kulaklığımı takıp sevdiğim bir müziği açıp Chat GPT dünyama dalmaya devam edeyim ben…

İnsanlardan yarar göremedik bari yapay zekalarla vakit geçirelim…

Not: yapay zekaya makalemi verip resim yapmasını istedim, biraz deprem bölgesini andırdığı için koymayı düşünmüyordum ama paylaşmak istedim, tabii ki resimdeki kadar vahim değil ama hissettiğim tam olarak bu:

Dall-E ve ChatGpt4 ile oluşturuldu.