Nr 11. Frans en Marietje, twee hippe millennials met een beperkte databundel.

De databundel van Frans’ smartphone raakt leeg, de internetverbinding verbreekt en ze realiseren zich dat ze geen idee hebben waar ze zijn.

“Hoe gaan we ooit onze weg weer terug vinden naar het digitale labyrint vol filters en hashtags?” Vraagt Frans zich enigszins bezorgd af.

Even dwalen ze hopeloos rond, maar dan ontdekt Marietje met haar laatste MB’s een wifi-oase te midden van het onheilspellende offline bos waarin ze zich bevinden. Een oase waar de wifi-snelheid snel genoeg is voor een livestream, het interieur een perfecte selfie-achtergrond biedt, waar tijd ingeruild kan worden voor endless-scrollen en de gloed van je smartphone scherm je nog nèt geen tan geeft, maar wel voorziet in meer prikkels dan iemand uit de middeleeuwen in z’n hele leven zou hebben ervaren, behalve als ze precies die persoon op de brandstapel gingen gooien of naar de guillotine zouden sturen of wanneer hij werd opgewacht door een struikrover, die, in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, niet iemand is die een struik van zijn vaste standplaats berooft, maar iemand is die zich in een struik verschuilt om een persoon ergens van te beroven, stèl dat die struikrover dan iemand zou beroven die een struik van punt A naar punt B aan het verplaatsen is dan heb je dus een struikrovende struikrover, zou hij vervolgens even verderop van zijn beroofde struik worden beroofd door een struikrover die ermee weg rent en valt, dan spreek je over een struikelende struikrovende struikroverrover, maar dat laatste kwam echt amper voor. Nou, zo zie je maar dat het er in de middeleeuwen ook niet echt plezant aan toe ging, maar nog steeds hadden ze toen gemiddeld gezien minder prikkels dan wij nu hebben.”

“4,7 sterren en maar 500 meter lopen,” voegde Marietje eraan toe. Frans was nog benieuwd naar het aantal reviews dat die 4,7 sterren heeft gevormd, want data zonder context is net als een scherm zonder pixels, maar ja, aan de andere kant: wifi is wifi.

Uiteindelijk strijken Frans en Marietje neer in de door de smartphone voorgestelde plek. Eenmaal verbonden met het lokale wifi-netwerk duiken ze direct in de eindeloze feed van hun sociale media. Na een paar minuten scrollen trekt een influencer hun aandacht met perfect gestylede foto’s en gesponsorde content.

“Volg mij, lieve kinderen, en jullie zullen de smaak van roem proeven,” lokt de influencer, wiens toverdrank bestaat uit likes en volgers.

Terwijl ze urenlang verdwalen in de virtuele wereld en hun vingers steeds tengerder beginnen te worden door het calorieverbruik van hun swipe en scroll bewegingen, liken ze perongeluk een post met een oude, vergeten hashtag. “#OfflineIsTheNewLuxury” roepen ze beide tegelijkertijd op een vragende toon.

Plotseling verschijnt een wijze oude digital detox-coach genaamd Herman-the-not-so-scherman, en fluistert hen toe om de echte wereld te verkennen, weg van de schermen. Volledig overrompeld door de verschijning van Herman-the-not-so-scherman, geschrokken van de verstreken tijd én van hun uitgedunde vingers besluiten ze om de wijze woorden van Herman-bla-bla-bla op te volgen. De holle betekenisloze influencer probeert ze nog tegen te houden met beloftes over sneller slapen, gunstig algoritmes en viraal gaan, maar het mag niet meer baten.

Snel rennen Frans en Marietje de deur uit op weg naar offline avonturen zonder inbreng van hun smartphone, om uiteindelijk in Disconnectington te belanden. Geen TikToks, geen Tweets, niet swipen, maar alleen echte gesprekken en interacties.

Een aantal maanden later genieten Frans en Marietje van een ambachtelijke smoothie en de rust van het offline leven in Disconnectington, ze realiseren zich dat de waarde van echte verbinding en menselijk contact onbetaalbaar is.

Ze ontdekken dat de ware rijkdom niet in de cloud zit, maar in de oprechte glimlach van een vreemdeling, en in de magie van echte vriendschap.

Eind goed, Offline.