Kar Taneleri Nereye Yağacak? (Çocuk Hikayesi)

Rengarenk bulutların üzerinde üç küçük kar tanesi yaşıyordu. Her sabah bir araya gelip şarkı söylerlerdi. Çok neşeliydiler:

‘Üç küçük kar tanesi zıp zıp zıplar bulutta! Zıp zıp zıp!’

Büyük kar taneleri rüzgarın götürdüğü yere giderdi. Küçük kar taneleriyse yeryüzüne bakıp en çok gitmek istedikleri yerin hayalini kurardı.

Bir gün hava çok soğudu. Herkesin şapkasını takıp kulaklarını iyice kapattığı günlerden biriydi. Üç küçük kar tanesi bulutların üzerinden dünyaya baktı. Çocukların hepsi evlerine girmişti. Anneleri pencereleri kapatmıştı. Küçük bir çocuk meraklı gözlerle gökyüzüne baktı.

‘Kar yağacak!’ diye sevinçle bağırdı.

Üç küçük kar tanesi çocuğu duyunca çok heyecanlandı. Aşağı inmek için sabırsızlandılar. Önce en büyük kar taneleri zıpladı bulutlardan. Evlerin balkonlarına, çatılara ve sokaktaki insanların burunlarına kondular. Üç küçük kar tanesi onların arkasından bakıp güldü.

‘Çok eğlenceli!’ diye bağırıştılar.

Birinci kar tanesi çok aceleciydi.

‘Ben karar verdim bile! Görüşürüz herkese…’ diyerek buluttan zıpladı ve aşağı doğru inmeye başladı.

Diğer ikisi onun arkasından merakla bakakaldı.

‘Nereye gidiyorsun?’ diye sordular.

Birinci kar tanesi, kar topu yapan bir çocuğun yanağına kondu. Küçük çocuk, kar tanesinin geldiğini fark edince çok mutlu oldu. Onu eldivenli parmaklarıyla nazikçe aldı ve öptü. Küçük kar tanesi yeni arkadaşını çok sevdi. Birlikte kardan adam yaptılar. Bulutların üzerinde bekleyen iki küçük kar tanesi de neşeyle zıplayıp onları alkışladı.

Ardından ikinci küçük kar tanesi buluttan zıpladı.

‘Ben denizdeki en büyük gemiye ineceğim!’ dedi.

Aşağı doğru, tatlı tatlı süzüldü. Denizin etrafında onun gibi birçok kar tanesi vardı. Bir araya gelenler buz kütlelerine dönüşmüştü. O sırada küçük kar tanesi gemiye yaklaştı. Ama rüzgar öyle şiddetli esiyordu ki neredeyse denize düşecekti. Geminin kaptanına seslendi:

‘Hey kaptan! Ben de seninle gelmek istiyorum. Beni almadan gitme sakın!’ dedi.

Kaptan neşeyle kahkaha attı.

‘Merak etme küçük kar tanesi! Seni almadan hiçbir yere gitmem.’ dedi.

Küçük kar tanesi bunu duyunca çok sevindi. Hemencecik geminin güvertesindeki kaptanın omzuna kondu.

Kaptan ‘Yelkenler fora!’ diye bağırdı ve yola çıktılar.

Kocaman dalgalar gemiyi bir o yana bir bu yana sallıyordu. Küçük kar tanesi meraklı gözlerle etrafına bakındı. Buzulların üzerinde oynayan yavru bir fok balığı gördü. Gemi ilerlemeye devam etti. Kaptan, küçük kar tanesine komşusu siyah kulaklı kar tavşanını gösterdi.

‘Merhaba!’ diye seslendiler tavşana.

Gemi ilerlemeye devam etti. Çok geçmeden buzulların üzerinde dev bir kutup ayısı gördüler. Küçük kar tanesi çabucak kaptanın montunun cebine saklandı. Kaptan cebini açtı ve küçük kar tanesine baktı.

‘Merak etme küçük kar tanesi. Gemide güvendesin.’ dedi.

Derken kutup ayısının karda yuvarlanan yavrularını gördüler.

‘Ne kadar sevimliler! Ho Ho!’ dedi kaptan.

Sonra yavru ayılara ve annelerine koca bir balık fırlattılar.

‘Afiyet olsun kutup ayısı dostlarım!’ diye bağırdı kaptan.

Anne kutup ayısı kaptana teşekkür etti. Küçük kar tanesi de saklandığı yerden çıktı ve onlara el salladı. Yolculuk sürprizlerle doluydu!

Kar yağışı devam ediyordu. Bulutların üzerinde bekleyen üçüncü küçük kar tanesi de artık kararını vermişti. Aşağıya bakıp arkadaşlarına seslendi:

‘Hey çocuklar! Ben ormana gideceğim. Hoşça kalın!’ diyerek buluttan zıpladı.

Süzüle süzüle ağaçlardan birine kondu. Ağacın altında görkemli boynuzlarıyla bir geyik vardı.

‘Merhaba küçük kar tanesi! Ormana hoş geldin.’ dedi geyik ve küçük kar tanesini selamladı. Sonra bir anda ağaca doğru yaklaşan beyaz bir kuş gördüler. Kuşun kanatları kocamandı. Tüyleri yumuşacıktı.

‘Merhaba kar baykuşu!’ dedi geyik. Küçük kar tanesi çok şaşırmıştı. İlk defa bir kar baykuşu görüyordu.

‘Muhteşem!’ diye sevinçle zıpladı.

Sonra da kar baykuşuna dönüp ‘Beni ormanda gezdirir misin?’ diye sordu.

‘Elbette küçük kar tanesi. Hoş geldin aramıza!’ dedi kar baykuşu.

Sonra birlikte dolaşmaya çıktılar. Karla kaplı ormanda doyasıya uçtular.

Birkaç gün sonra hava ısındı. Güneş doğdu ve dünyaya göz kırptı. Üç küçük kar tanesi için geri dönme vakti gelmişti. Yeni arkadaşlarına veda ettiler. Sonra yavaşça su buharına dönüşüp gökyüzünde sevimli bir bulutun üzerine kondular. Üç küçük kar tanesi birbirini görünce çok mutlu oldu. Hep bir ağızdan neşeyle şarkılarını söylemeye devam ettiler:

‘Üç küçük kar tanesi zıp zıp zıplar bulutta! Zıp zıp zıp!’

Ve sonra hep birlikte gidecekleri yeni yerin hayalini kurmaya başladılar.