Sıradan

Terence Trent D’Arby

Ne denir bilemiyorum, dile kolay 30 küsür yıl önce

Bakarken birbirine Boğaziçi’nde merdivenlerde

Belki uçuştu hayali kelebekler mor salkımların içinde

Kim bilir ne hayaller vardı içinizde ama eminim

Hiç aklınıza gelmemiştir bunca şeyler

Mesela;

Delta ovası, şimdi orada Vişne ve kardeşi

Haberler, hayal bile edemeyeceğiniz bir dünyaya ait

Bir banliyö trensiz, şansa aldığınız ev daha olmamış bir depremden önce

Filmler, daha bir nörona bile düşmemiş şimdi en sevdiğiniz

İsviçre, bir süre beraber yaşadığınız

Sigorta, ve yazacağınız binlerce poliçe

Serçe ve vosvos, içinde babamın şöförlüğü tartışıldığı

Arkadaşlar, daha hiç tanımadıklarınız ve şimdi hiç aramadığınız

Sınavlar, annemin babam yerine geçiverdiği

Kediler ve bir tane köpek, şimdi yatağınızda yatan

Kahkahalar ve hıçkırıklar,

Barışmalar ve kavgalar,

Şimdi size şiir yazan 25 yaşında bir evlat ve kız kardeşi

Hiç sanmam bunların aklınızdan geçtiğini

Zaten geçse olurdu sahiden garip

Babamın her uçağa bindiğinde attığı mesaj ve her sabahki “saat kaç?”

Annemin usanmadan dilediği iyi yolculuklar, akrep ve yelkovan

Birbirini kovaladılar usulca ve bıkmadan, yıllarca

İşte belki de bu sıcaklık, işte o içinizi sarmıştı sanki

O güzel manzara ve çıkılan değil oturulan merdivenler kadar tanıdıktı belki

Şu da gayet olmuş olabilir, tam tamına hiç bir şey

Bakmadan geçilip gidilmiş üç sene içinde

Birbirinizi gördüğünüzde verdiğiniz selam

Ne kadar da sıradandı kim bilir?

Say bakalım sıradan

Başınızı koyduğunuz yastıklar ve elinizi yıkadığınız sabun

Her gece baktığınız ekranlar ve bastığınız asansör düğmeleri

Beklediğiniz kuyruklar ve aldığınız ilaçlar

Onlardan bile sıradanlardı, kim bilir?

Ama bizim için ne kadar da anlamlılar şimdi!

Belki edilen ilk samimi sohbet veya anneannemin kızdığı ilk buluşma

Moda’da dedeme verilen tutulmamış bir söz

Artık olmayan kasetçide seçilen bir şarkı

Gauss’un evine atılan bir mektup ve annemin çizdiği karikatürler

İşte onlar, duysun herkes, hiç de sıradan değildi, tıpkı annem ve babam gibi

Sonsuz olasılıklar evreninde yolları birleşmiş iki olağan insanoğlu

Tüm bu sıradanlığın içinde sıradan dışı varoluşumuzu

Bize de ancak kutlamak düşer doğum piyangomuzu