Pişmanlık

Herkesin hayatında “Keşke” dediği pişmanlıkları olmuştur. İnsanı yaptığı tercihler, aldığı kararlar bazen bir ömür boyunca “Neden” ve “Keşke” sorularıyla baş başa bırakabiliyor.

Yanılmıyorsam, bir kitapta okumuştum şu cümleyi;

İnsanlar en çok yaptıklarından değil, yapmadıklarından pişman olur.

İlginç olan bazen pişman olacağımızı bile bile yaptığımız yanlışlar olabiliyor. Sırf aptalca bir inat veya gurur uğruna yaşanılan pişmanlıklar bence en komik ve saçma olanı.

Bu durum insanın yaş bağımsız olarak her zaman yapması mümkün olan bir konu.

Ben bu durumun en önemli sebebini topluma bağlıyorum. İçinde yaşadığımız toplum, arkadaş çevremiz veya ailemiz dahi buna sebep olabiliyor. Sonuçta çoğu zaman doğruları ve yanlışları her ne kadar çoğu zaman dayatmayla da olsa çevremizden görür, öğreniriz.

Ancak günün sonunda başkalarının tavsiyesi bizim felaketimiz olabilir. İşte bu yüzden ilişkiler, iş veya bence genel bir tanım olarak özel hayatımıza dışarıdan yorum, müdahale yaptırmamak bizim için en sağlıklı olan seçenek.

Pişmanlık bakış açısına bağlı bir konu. Herhangi bir konu ile ilgili pişman olup olmamamız tamamen bizim bakış açımıza göre değişebilir. Beynimiz yaşadığımız pişmanlıklarımız için çeşitli gerekçeler / bahaneler üretebilir. Bu sayede aslında hiç pişmanlık duymayabilir veya daha az pişman olabiliriz.

Ancak ne yazık ki insan kafasını yastığa koyduğu zaman veya kendiyle baş başa kaldığı zaman ( hele ki bu durum gece yarısı oluyorsa Allah yardımcınız olsun ) kendi içinde ürettiği bahane ve gerekçeler bir şekilde yok oluyor ve gerçeklerle baş başa kalıyor.

Ne yazık ki bundan bir kaçış yok.