Arkadaşlık üzerine

Ben de herkes gibi pek çok arkadaşlık kurma girişimlerinde bulundum. Hayatımda çok insan tanıdım gibi. Hepsi birbirine benzer hepsi alabildiğince birbirinden farklı. Kendimle ilgili keşfettiğim şeylerden biri de galiba hep aynı tip arkadaşlıklara çekilmem. Bir yerinden bir şey yakaladığım insanlar ama bir o kadar güvenilmez, çok konuşan, seni dinlemeyen, üzerinde söz sahibi olmak isteyen ve hep onun dediği olsun diyenler. Sürekli kendi dertlerini anlatıp senin derdini küçümseyenler ve ona müsamaha göstermeyenler. Adı arkadaşlık değil onlar baskın karakterlerini senin uysallığınla dengelemeye çalışanlar. Aslında onlar hep bir o kadar da yalnızlar. Senin gibi uysal biriyle tanışma şansı buluyorlar. Senin kadar koşulsuz seven biriyle dost olma deneyimini yaşıyorlar. Ama onların sorunu hiçbir zaman tam anlamıyla arkadaş bulamıyorlar. Çünkü onlar ne yazık ki kendi dünyalarına o kadar gömük bir halde yaşıyorlar ki sizin ona sunduğunuz bahçede güllere dönüp bakmıyorlar bile. Üzgün, mutsuz ve yalnızlar. En sevdikleri kocaları bile onları terk eder. Onlara hep kendinizi açıklamaya çalışır halde bulursunuz. Sizi sanki sizden iyi tanıyabilirlermişçisine yakanıza yapışırlar. Siz öyle değil dedikçe onlar hep üstte çıkmaya çalışır. Haklılık onlar için her şeyin üstünde. Amaçları ben biliyorum ve bunu sana ispatlarım demektir. Hep beklentileri vardır. Hep sizden talep ederler. Sizi zerre umursamazlar. Sizler onların hayatında ancak figüran olursunuz. Onlar kukla ararlar dost değil. En acısı bu insanlar bunların farkında bile değillerdir çoğu kere. Onlar hep başkalarında kusur bulup kendilerine aynada asla bakmayanlardır. Onlar aynaya da bir filtre ile bakarlar. Maddi bir kayıp vermezsiniz bu insanlarla bir araya gelirken ama manevi kayıplarınız çoktur. Mesela zamanınız, onları negatiflikleri ile zihninizde dolaşan düşünceler. Bunlar aslında sizden enerji kaybettirir. Siz farkında olmadan enerji tüketirsiniz. Ama onlar kazançlı çıkarlar çünkü onlar dertlerini kusacak insan ararlar. Bedenleriniz de onlarlayken gergindir. Bedeninizin sizden önce oradan gitmeye hazırlanır. Ama sizin iyi kalbiniz sizi orada kalmaya zorlar.

Ömrümüzde arkadaşlıklarımız da değişir. Hele siz değişmeye başlayın kendiliğinden değişir. Dostluklar eskir ve bitmesi gerekir. Çünkü siz değişime uğradıkça onlar da eğer değişime ayak uydurursa sizinle devam ederler, yok etmezlerse yollarınız ayrılır. Tıpkı bir sevgiliden ayrılmak nasıl zorsa onlarla da ayrılmak zor olabilir. Terk ettiğiniz sahne gözünüzde sık sık canlanır ama onların tepkisinden de çekinirsiniz. Güzel haber şu bununla yaşamayı öğreneceksiniz. Zamanla sular çekilir. Gerçek dostlarınız zaten o zamanlar da ortaya çıkar. Bu nedenle kaygılansanız da önce güvenilir dostlarınızla bağınızı güçlendirin, sonra zayıflayanlarla koparın. Bu durum sanıldığı kadar kolay değildir elbette. Özellikle baskın karakterlerle yaşanınca. Ama bilin ki kalmanız ikiniz için de yararlı bir durum değil. Siz aksine onların yalnızlığını tetikliyorsunuz. Sizden ayrılınca da çok üzülecekler. Acaba ben bir hata mı ettim diyecekler bence gelmeleri gereken noktadır. Belki onlar yalnız kalınca anlayacaklardır ama siz anlamalarına engel olmuş olabilirsiniz. Bu tipler özellikle de kaygılıdır. Sizinle sohbetleri kaygılarını düzenlemek belki yaşayınca bu duyguyla ölmeyeceklerini anlayacaklardır ve üstesinden geleceklerdir. Aslında bazen varlığınız onlara iyilik vermez.O siz anlamadıkça onu kendini olabildiğince üstten size anlatmaya çalışacaklardır hatta bazen sizi eleştireceklerdir. Ama sorun siz değilsiniz. İnsanın en başta derdi kendiyledir. Bu nedenle yol verin onlara. Siz aynı yolda yürüyemezsiniz artık.