Havuz

Yıllardır havuza karşıyım, girmem de girmem.

Hep denizciyim, çocukları da denize götürüyorum.

Ama sonra bir anda aydınlanma geldi: Meğer havuz mantıklıymış!

Düşünsene, havuz bildiğin fast food gibi.

Girersin, serinlersin, çıkarsın. Kolay, pratik. Atla, zıpla, hopla, eğlen.

Bir keyif ki sorma gitsin!

Deniz ise meşakkatli kardeşim.

Tuzlu su, gözünü yakar, bazen çakıl, bazen taş, ayağına poşet gelir, yosun gelir.

Dip görünmez, tırsarsın. Bok’undan hiç bahsetmiyorum bile…

Bir de dalgaları var.

Deniz dediğin macera filmi gibi.

Havuzda ise her şey kontrol altında.

Suyun sıcaklığı belli, dibi belli, derinliği belli.

Çocuklar su da çıp çıp, sen kenarda yudumla biraları.

Ne tuzlu ten, ne yapış yapışlık, ne de duş derdi var.

Anladım ki yıllardır boşuna direnmişim havuza.

Çocuklar da haklıymış.

Bazen fast food da lazım hayatta. Hızlı, pratik, eğlenceli.

Denizi karalamak değil amacım, ama havuzun da hakkını vermek lazım.

Yani, yıllardır havuza karşıymışım ama şimdi diyorum ki, havuz aslında mantıklıymış!