“Fefirru illallah” fermanı üzerine

“Fefirru illallah” fermanı üzerine

(Peygamber şöyle dedi:) “Şu halde Allah’a sığının. Şüphesiz ben sizin için O’nun tarafından apaçık bir uyarıcıyım.” Zâriyât Suresi — 50 . Ayet

Ne çok şey var hücum eden, huzura kast eden! Zahirden batından, dışarıdan içeriden, enfüsten afaktan pek çok şey saldırıyor. Vesvese, sui zan, ilham …. Gün ve gece boyu kalp kalesini almakla meşgul. Kalp daralıyor, bunalıyor, bir köşe bucak arıyor sığınacak, bulamıyor. Çatlıyor da bir çıkış yolu bulamıyor.

Sonra gelenlere saldırıyor. Suçluyor, kıvranıyor, sebepler arıyor; buluyor bulamıyor onlardan biliyor, onları suçluyor… olmuyor, olmuyor… çıkamıyor.

Yaprakların kudretten habersiz düşmediği alemde bütün bunların hikmetini ara. Seni ve sendekini kovalayan kim? Şeylere değil sevk edene bak. Neyin geldiğine değil nereden geldiğine bak. Seni, sana kovalatıyor. Seni senden sakındırıyor. Seni sana çağırıyor.

Her çaldığın yanlış kapıyı açan aradığın burada değil diyor ancak sen yanlış kapıları beyhude çalmaktan vazgeçmiyorsun. Vazgeçmiyorsun şifanı yanlış yerde aramaktan. Arıları kovalıyorsun, peteğini bul!

Allah -ki insanın kalbini “yed’inde” tutandır ve ruhun emrinde olduğudur — bir dert verdi ise seni bir yerden kaçırıyor demektir, anla. Fani olana emek verdim, benim malım deme. Namı, şöhreti, itibarı baki olanda ara, faniyi bırak. Sana terk edeceğin şeyler için huzursuzluk veriyor. Aradığın orada değil diyor. Her gelen bir hüsran, bir hayal kırıklığı.

Neden buradasın, nereden orada değilsin? diyen sese kualk ver. Can gözünü aç, dinle. Bak ne diyor;

DEMEDİM Mİ ?

Oraya gitme demedim mi sana, seni yalnız ben tanırım demedim mi? Demedim mi bu yokluk yurdunda hayat çeşmesi ben’im?

Bir gün kızsan bana, alsan başını, yüz bin yıllık yere gitsen, dönüp kavuşacağın yer ben’im demedim mi?

Demedim mi şu görünene razı olma, demedim mi sana yaraşır otağı kuran ben’im asıl, onu süsleyen, bezeyen ben’im demedim mi?

Ben bir denizim demedim mi sana? Sen bir balıksın demedim mi? Demedim mi o kuru yerlere gitme sakın, senin duru denizin ben’im demedim mi?

Kuşlar gibi tuzağa gitme demedim mi? Demedim mi senin uçmanı sağlayan ben’im, senin kolun kanadın ben’im demedim mi?

Demedim mi yolunu vururlar senin, demedim mi soğuturlar seni. Oysa senin ateşin ben’im, sıcaklığın ben’im demedim mi?

Türlü şeyler derler sana demedim mi? Kötü huylar edinirsin demedim mi? Ölmezlik kaynağını kaybedersin demedim mi? Yani beni kaybedersin demedim mi?

Söyle, bunları sana hep demedim mi?

RUMİ

Her bulduğun tuzak. Avcı seni kovalar, sen tuzaklardan kaçarsın. Bırak güzel vursun sendekileri sende…

Kendine diren ama avcına direnme.

Firar edecek yer arıyorsan Allah’a iltica et. Aman diyecek birini arıyorsan Allah’a de. Deme şu, bu, o…