“Amele Hastalığı” ve Anayasa Mahkemesi

Gün geçmiyor ki sıradanlığımız bize tekrar hatırlatılmasın. Anayasa Mahkemesi hakkında Yargıtay’ın suç duyurusunda bulunması haberi çok çarpıcı olsa dahi aslında popülist/otoriter liderler için oldukça sıradan bir hareket.

Popülist/otoriter figürlerin tarih boyunca (Anayasa Mahkemeleri’nin var olduğu) en büyük baş ağrıları anayasa mahkemeleri olmuştur. AYM’lerin üyeleri, üye sayıları tartışma konusu olmuştur.

Trump, Orban, Putin için AYM hep ele geçirilmesi gereken ve halkın iradesinin önünde duran kurum olarak görülmüştür. Ele geçirince tabi o kurum da halkın iradesine hizmet eden kurumlar haline dönüşmüş oluyorlardı!

Bizde de üyeleri ele geçirme süreci yavaş yavaş halledilmişti ama otoriter/popülist rejimin sınırları zorlayan davranışları neticesinde AYM üyeleri bile insafa gelip daha hukuka uygun kararlar vermeye başlamışlardı. Bu elbette hakim gücü rahatsız ediyordu.

Rusya’nın ülkelerdeki ortalığı karıştırma stratejisi kapsamında, Yargıtay’ın yaptığı bu hareketin kesinlikle su bulandırıcı operasyon olduğuna ikna olmuştum. Konu bir hayli absürttü. Fakat iktidar mensubu ve yakını kişilerin destekler ve önceden çalışılmış olduğu belli twitlerini görünce aklım karıştı. Bu hükümet merkezli bir hareket miydi acaba?

Tabuta son çiviyi de bugün Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan çaktı :” “Her şeyden önce Yargıtay’ın bir yüksek mahkeme olduğunu herhalde kimse inkâr edemez. Anayasa Mahkemesi, bu noktada maalesef birçok yanlışları da arka arkaya yapar hale geldi. Bu da bizi ciddi manada üzmektedir.”

Fatih Altaylı’nın dediği gibi Türkiye’de hiçbir şeye şaşırmama alışkanlığı bize henüz sirayet etmediği için bir hayli şaşırdık. Aslında popülistin taktik kitabında olan bir konu ama burada hakim güç, AYM’yi ele geçirdiğini sandığı için bu taktiğe başvurmuyordu. Demek ki bu taktiğe başvurmak ihtiyacı doğdu.

Popülistin taktik kitabında AYM’lerin gereksizliği yazar. AYM üyelerinin atanmışlığı rahatsız edici konudur. Halkın seçimle göreve getirmiş olduğu seçilmişlerin üzerinde bir atanmışların vesayeti kabul edilemez onlar için. Popülist lider halk için vardır. Halkın iradesini temsil eder ve onu en iyi yere götürür. Bu durumda, halkın iradesini temsil eden “kişiye” sekte vuracak atanmış her kurum gereksizdir. Cumhurbaşkanı şu sözlerle de bunu ima ediyordu “… şunu da vurgulamak isterim ki Anayasa yapma yetkisi Yüce Meclisimizindir ve bu yetkisini devredemez. Kimse de milletin iradesi ile oluşmuş Meclisin bu mutlak yetkisine el uzatamaz.”

Türkiye’de bu atanmışlar ile seçilmiş irade mücadelesi geçtiğimiz yıllarda Merkez Bankası üzerinde denendi şimdi de AYM üzerinde deneniyor.

Kapatmak gerekirse, insan kendini hep özel hissediyor. Farklı dönemde farklı koşullar altında yaşadığını sanıyor. En azından öyle hissediyor. Cem Yılmaz’ın fıtık hikayesi gibi, çok özel bir hastalık şüphesi ile doktora giden Cem Yılmaz’a kendi tabiri ile “Amele hastalığı” yani fıtık teşhisi konur. Cem Yılmaz da sıradanlığına üzülür.

Biz de başımızdaki hakim gücün katılmasak bile, bize özel, kompleks ve “kaliteli” olduğunu düşünürdük. Gün geçtikçe literatürde aynen yazan “amele hastalığı” ile karşı karşıya olduğumuzu görüyoruz.