Kadını Arıyorum

Photo by Jolien Quintyn on Unsplash

Kadınlığımı arıyorum. Nerede o? Nereye doğru yol almam gerek, bulmak için onu? Kalbime? Rahmime?

Açmakta olan bir gülün derininde,

erkeğimin ellerinde ya da annemin gözyaşında gülümsemekte,

bir baykuşun kanadında,

heybetli ağaçların altında, çocukluğum kucağında oturmakta belki de.

Dışarıda, içeride,

geçmişle gelecekte,

hepsini bağlayan şimdide

her yeri kuşatan

kadınlığımı çağırıyorum,

tüm kadınları…

Gelmiş, geçmiş ve şimdi benimle olan tüm kadınları. Binlerce kez doğmuş ve ölmüş, yakılmış, dirilmiş, savaşmış, doğurmuş, çoğaltmış, kalbi aşk ile yanmış, kalbi şifa olmuş tüm kadınları,

kadınlığımı arıyorum.

Çağlar önce sırlanmış, ‘Daha az’ına razı olmaya zorlanmış, iflah olmaz kadınlığımı.

Sırrı bilen, kalbinde hisseden, haz alan, adanmış kadınları,

Kadını arıyorum.

Ateşi yakan, dansı eden, Tanrı ile konuşan kadını.