Şafak ve Alacakaranlık

ŞAFAK

Aynı duman gibi ol, Rüzgarda sürükle sözlerini Tıpkı uçuşan bir fısıltı gibi, Yumruklarınla karıştır Boş kağıttaki geceyi. Aydınlığa savurduğun Karanlıktır kelimelerin, Tıpkı havada uçuşan gölgeler gibi.

Değil, gölgenin ta kendisi gibi, Arkada kalmamalı karanlığın, Kendini suçlamamalı anıların, Çok istersen korkuna saldırmak, O da karşında duran düşmanın.

Yoksa gölgelerin oyunu mu bu? Düşmanın sandığın. Güvenme gözlerine, Dayanıksızdır bedenin, Tıpkı ışık ve gölge gibi, Narindir arasındaki sınır Attığın her ince çizginin.

ALACAKARANLIK