Desperado (Kas & De Wolf) door Toneelhuis

Vier “losers” op een barkruk

:-D :-D :-( :-(

Wor zen we na mè bezig? Hielemol nergens mè bezig.

Vier stoere kerels beoefenen dezelfde hobby. Wekelijks zijn ze terug te vinden in het plaatselijke cowboydorp, waar ze zich uitleven als echte cowboys. Wij ontmoeten deze vier aan de toog van het saloon. Daar uiten ze hun frustraties en hengelen ze naar affectie van hun vrienden. Deze vier mannen praten een uur lang over koetjes en kalfjes, maar hebben het uiteindelijk over niets en kunnen, ondanks hun stoere uiterlijk, heel moeilijk wegsteken dat ze echte “losers” zijn.

[caption id=”attachment_2399" align=”aligncenter” width=”300"]

Tom Dewispelaere & Johan Van Assche[/caption]

80 minuten lang zit je te kijken naar vier mannen op een barkruk. Ze blijven bijna de hele tijd op hun barkruk zitten, op een enkele keer na. Op de achtergrond staat een rodeostier als symbool voor deze macho’s. Tekenend is wellicht dat geen enkele van de vier mannen op de stier gaat zitten. Integendeel, Harrie staat ertegen om uit te huilen. Het stuk kabbelt voort, maar overstijgt nooit de banaliteit en is te vrijblijvend om de aandacht voortdurend vast te houden. Het gaat allemaal nergens heen. De vier mannen vertellen anekdotes vanop het werk, van thuis, enz. De anderen luisteren, maar bieden ook geen oplossing voor de problemen van de ander. Daarvoor hebben ze zelf teveel problemen thuis of op het werk. De vele herhalingen en secondenlange stiltes werken even, maar beginnen op de duur wat op het systeem te werken. Gelukkig zijn de acteurs goed op dreef en is de humor nooit veraf. Persoonlijk kon ik wel genieten van de acteurs en af en toe eens glimlachen om de onmacht van hun personages. Mijn gezelschap had meer moeite met de nietszeggende onzin van de vier protagonisten.

[caption id=”attachment_2400" align=”aligncenter” width=”300"]

Kevin Janssens & Marc Van Eeghem[/caption]

Regie : Bart Meuleman

Spel : Johan Van Assche, Kevin Janssens, Tom Dewispelaere & Marc Van Eeghem