One and Only [EN/TR]

In the end, you’re on your own — and there’s nothing you can do to change that. You’re left alone with your dreams, your efforts, your faith, your emotions. You exist through the beauty you’re able to give to life. Just like a child nourished by its mother’s milk, you are sustained by the beautiful moments you can absorb.

You could have millions of friends, hundreds of thousands of relatives… If you truly wished, everyone could be your brother, your mother, your father. But know this: no matter how much they want to, no one can be you. You are unique. You are alone. You’ve been dropped into a life whose choices weren’t even made by you. Just like a child thrown into water to learn to swim on their own. In such a situation, what comfort zone can you possibly speak of? From the very beginning, you’ve been in a head-to-head with everyone. Your only companion is your uniquely personal, creative way of seeing the world. You’re moving through the very material the universe is made of. And now, you realize the only way forward is to ride the current of that energy. You must stay in its flow — without hurting it, without offending it, without extinguishing it. In a way, what some might see as a curse could be your salvation. And on that path, you must keep your head down and carry on.

Feel sadness, cry, get angry — but whatever you do, don’t fall into despair. No matter how alone you may feel, you are not truly alone — there are so many others like you in this world. Let life come as it will. Take one more step forward. Love the path, and let the path love you back.

İşin sonunda tek başınasın ve bunu değiştirebilmek için elinden hiçbir şey gelmiyor. Hayallerinle, çabanla, inancınla, duygularınla hepsiyle baş başasın. Hayata verebildiğin güzel duygularla varsın. Bir çocuğun annesinin sütünü emdiği gibi güzel anlardan beslenebildiğin kadarsın. İstersen milyonlarca ahbabın olsun, yüzbinlerce akraban olsun… Sen yeter ki iste, herkes kardeşin anan baban olsun. Ama bil ki isteseler bile kimse sen olamaz. Sen biriciksin, bir başınasın. Kararını bile senin vermediğin bir yaşamın içine bırakıldın. Tıpkı kendi kendine yüzme öğrenmesi için suya itilen çocuklar gibi. Böyle bir durumda hangi konfor alanından bahsedebilirsin ki? Zaten en başından beri herkesle başabaşsın. Şahsına münhasır yaratıcı bakış açınla yoldaşsın. Evrenin kullandığı materyalin içinde dolaşmaktasın. Tek gidiş yolunun o enerjiye takılıp gitmek olduğunun artık farkındasın. Onu üzmeden, küstürmeden veya söndürmeden akışında kalmalısın. Bir bakıma kimilerini laneti, kiminin kurtuluşu olmuş bu yolda başını öne eğip devam etmelisin.

Üzül, ağla, sinirlen ama sakın ha umutsuzluğa kapılma. Ne kadar tek başına olsan da yalnız değilsin, bir o kadar örnek var hayatta. Bırak, istediği gibi gelsin. Bir adım daha at, sen yolu sev yol da seni sevsin.