Geç Kalanlar

Yine en arkadayım

Her zaman olduğu gibi .

Bir akış vardı döngüde

Bir yarış vardı herkesin dahil olduğu

Ama bir şeyler eksikti yine.

Yoktum, görünmezdim belki de.

Yokluğum bile fark edilmeden

O çemberin dışına itilmiştim .

Kim bilir görünmez olmak kaderimdi belki de…

Oysa ben de isterdim geride kalmamayı,

Hayata geç kalmamış olmayı,

Aslında diğerleri gibi olmayı

Ben de isterdim .

Eşsiz melodilerin eşliğinde kendimi kaybetmeyi,

Kırık kalemimin ucuyla düşlerimi süslemeyi ,

Sonunu bilmediğim yollarda sadece koşabilmeyi,

Ne derler diye düşünmeden sadece haykıranilmeyi ,

Bilinmez sessizlikte bir nefes olmayı…

Kamburumun altında ezilmeden yaşamayı.

Dünya küçük diyorlardı,

Peki insanlar nasıl bu kadar farklıydı ?

Haksızlık değil miydi bu ?

Yılllanmış emeklerimin

Yalnızca erişmek uğruna görünürlüğe

Pınarları kurumuş ,akmayı unutmuş gözyaşlarımın

Kara delikte bilinmezliğe yol alması

Kaçıp gitmesi parmaklarımın arasından

Arkamı dönmüş devam ederken

Bu yolculuğa ve sizlere

Şuydu aklımda yanıtlanmamış tek soru:

Niçin hep geride kalmışların hayalleriydi yarım kalan?