Nedir bu Co-Jo Eğitimi?

Okula ilk başladığım hafta,

‘’Mrs A, Co-Jo kutusunu getirir misin?’’ dediklerinde içimden buyrun cenaze namazına, bilmediğim birşey daha, bakalım kutudan ne çıkacak demiştim. Ve elbette,

‘’O nedir acaba, bilmiyorum?’’ diye sordum arkasından.

‘’Merak etme, kimse etraflıca bilmiyor aslında’’ diye beni rahatlatmaya çalıştılar.

Bahsedilen kutu yukarıdaki resimde gördüğünüz gibi, içinde bir çok yaşam becerisini takım çalışmasıyla öğretmeyi amaçlayan araç gereçlerin bulunduğu CO-JO eğitimin temel malzemesiydi.

İki haftada bir, öğleden sonra derslerinden birini CO-JO ile geçiriyorduk. https://commandojoes.co.uk/ web sitesinden detaylıca inceleyebileceğiniz gibi, Manchester merkezli bu platform okullara dışarıdan servis veren bir eğitim portalı. 2000 e yakın okulla işbirliği halindeler. Okula olan maliyeti nedir bilemiyorum ancak bir okula bir sandık yeterli oluyor ve öğretmenlere uygulaması hakkında eğitim veriliyor.

Aslında bir iki uygulmayı gördükten sonra öğretmenler için oldukça kolay ancak öğrenciler için aynısını söyleyemiyorum çünkü takım çalışması yapıp, problem çözme becerilerini verilen mazlemeleri en güzel şekilde kullanarak yapmak zorundalar. Ancak bazı özel eğitim öğrencileri dışında CO-JO yapmaktan eğlenmeyen öğrenci görmedim desem yeri. Aşırı eğlenceli ve genellikle dışarıda geçirdiğimiz CO-JO dersinin açılımını ben Commando Jobs sanırken çok sonradan Commando Joe’s olduğunu öğrendim.

Sir Ranulph ve Tim Peake gibi gerçek hayattaki maceracıların ve kaşiflerin hayatlarından yola çıkarak, yeni ve alışılmadık aktivitelere katılan öğrenciler macera duygularını geliştirip ve kendi kendine yeterliliklerini arttırıyorlar.

Bazı görevler için okulumuzdaki telsizleri kullanıyorlar.

Örnek bir ders programıyla size kısaca bi pencere açayım:

Diyelim ki Ed Stafford Amazon ormanındaki keşfinde bir bataklığa rastlıyor ve ekipmanlarıyla birlikte bataklığın diğer tarafına geçmesi gerek. Bu sorunu çözmek üzere öğrencilerden 5 erli grup yapmaları isteniyor. Öğretmen konuyu ve sorunu anlattıktan sonra kullanabilecekleri gerekli malzemeleri CO-JO sandığından çıkarıp önceden hazırlıyor. Sonrasına ise asla karışmıyor. Öğrenciler kendi aralarında bir plan ve görev dağılımı yaptıktan sonra maceraya atılıyorlar. Daha komplike görevler genellikle 5. ve 6. sınıfta veriliyor.

Bu esnada bizler bir köşeden öğrencileri izliyoruz, asla konuşup yönlendirmeye çalışmıyoruz. Görev tamamlandıktan sonra ise neler işe yaradı, neler daha güzel yapılabilirdi üzerinde konuşuyoruz.

Böyle bir eğitim paketi Türkiye okullarında da uygulanabilir mi derseniz, cevap HAYIR. İlk olarak hiç bir eğitim içeriği olduğu gibi bir ülkeye entegre edilmemeli. Kültürel ve tarihsel bir süzgeçten geçerek orjinalinin ana hedeflerine bağlı kalınarak adapte edilmeli. Bir diğer neden ise, buradaki öğrencilerin takım çalışması ve dinleme adabına taa anasınıfından itibaren hazırlanmış olmaları. Bazı taşları döşemeden ‘’Aa ne güzelmiş’’ diye tepeden indirilen eğitimler amacına ulaşmıyor ne yazık ki. Temele becerilerde hala emekliyoruz ne yazık ki

Bizim okulumuzu diğerlerinden farklı kılan ve ‘’Outstanding’’ reytingli yapan şeylerden biri de eğitimle ilgili gelişmeleri yakından takip edip, bütçe ayırabilmesi. Gerçekten öğrenci merkezli ve mutlu bir okul olmak zor ama imkansız değil. İnananlar halihazırda memleketimde de bunu gerçekleştriyordur diye umud ediyorum.