Ütü 🧺

Son zamanlarda kıyafetlerime iyi davranmaya başlamışken renk uyumuna da dikkat edeyim dedim. Aslında tamamen bağımsız değilimdir ama yinede genel olarak fonksiyonel bakarım, renk uyumundansa nasıl rahat ediyorsam ona göre giyinirim.

Hala insanın rahat ettiği şekilde, herhangi bir kalıba sığdırılmadan yaşaması gerektiğine inanıyorum ama bunun yanında özenli giyinmesinin ve tabiiki bunu isteyerek ve kendisi için yapmasının özsevgiye ve özsaygıya dahil olduğunu düşünüyorum.

Güzel giyinmenin sünnet olduğunu duymuştum ve bunun neden önemli olduğunu anlamaya başladım.

Bana kalsa ben her şeyi ütüsüz giyinebilirim hatta üzerimde düzelmesini beklerim ya da her şekilde kırışacağını düşünürüm.

Ama uyumlu ve ütülü giyinmenin insanın ruhuna etki ettiğini hissetmeye başladım. Kendime saygı duydukça daha dikkatli giyindiğimi, dışarının ne düşündüğündense kendimi nasıl görmek istediğimi düşünmenin özsaygımı arttırdığını, insan olarak kendime verdiğim değeri daha iyi ifade ettiğimi fark ettirdi.

Ve bunu kesinlikle başkalarının zorlamasıyla yapamayız, onu da öğrendim.

Bakımlı olmanın insanı ne kadar etkilediğini ve bunun için çabalamanın (niyeti güzel tutup aşırıya kaçmadıkça) kendine vakit ayırmak olup kişiyi beslediğini fark ettim.

Önceleri beni ütü masasına oturtmak çok zor olurdu ama şuan ben, gece saat 22:49’da masası olmayan bir ütüyü yere serip yarın için hazırlanmayı planlıyorum. Ve bu durum beni mutlu da ediyor.

Giydiklerimizin hali belki ruh halimizden ipuçları veriyordur, kim bilir? Elbette her şey giysi değil ama insanın kendinin de hakkını vermesi gerekir di mi ama?

Hem insanda bir mucize olarak yaratılıp Rabbinin bir şaheseriyse hakkıyla sergilemek için düzgün bir çerçeve gerekmez mi mi?

41