İslam’dan Uzak Pedofili ve Peygambere İftira

İslam’dan Uzak Pedofili ve Peygambere İftira

İslam’a Göre Küçüklerin Evlendirilmesi

Müslüman ve gayrımüslimlerin çoğunluğu, son İslam peygamberi Hz. Muhammed’in Hz. Aişe ile 9 yaşındayken evlendiğini söyler. Gayrımüslimlerin ya da İslam’dan hazetmeyenlerin bunu söylemesine şaşırmamak gerekir; çünkü onların bir kısmı zaten İslam’ı ve peygamberimizi alçaltmaya çalışırlar. Onlara göre zaten Hz. Muhammed peygamber değil, Kur’anın yazarıdır. (Peygamber’in ümmî olması meselesini okur-yazar olmadığı şeklinde yorumlayanlara ayrı bir yazıda cevap yazacağım inşallah. Şimdi esas konumuza dönelim.)

Bence işin ilginç yanı Müslümanların çoğunun, bu yaşta evlilik iftiralarına karşı, “o zamanlar bu Arap toplumunda normaldi”, diye cevap vermeleridir. O zamanki Arap toplumunda puta tapmak da normaldi, Tanrı’ya erkek meleklere dişi demek ve onları Tanrı’nın kızları saymak da normaldi; hatta kız çocuklarını diri diri toprağa gömmek de (yanlızca bir iki kabile için dahi olsa) normal sayılıyordu; fakat bu davranışların hiçbirinin insan fıtratıyla bağdaşan, onun yaratılıştan gelen içgüdülerine ve doğru-yanlış ayrımındaki doğru çizgisine uyan bir tarafı yoktur.

Hz. Muhammed İslam’dan önce de güzel ahlâkı ile bilinen bir insandı ve demek ki fıtratı bozulmamış kişilerin başında geliyordu. Buna göre 9 yaşında bir kız çocuğuyla evlenmenin ona hiçbir zaman normal gelen bir tarafı olmuş olmamalıydı. Aksini iddia etmek, en baştan insan olarak peygamberin kişiliğine iftira olmalıdır.

Ayrıca Kur’an onda (Hz. Muhammed’de) bizim için “güzel bir örnek” olduğunu söyler [1]. Demek ki onun karakteri, yaşantısı ve doğal olarak evlilikleri de bizim için örnek teşkil edebilecek güzellikte olmalıdır.

Günümüz Müslümanlarının çoğunun araştırmayla, tarihle, bilimle aralarının ne kadar açık olduğu mâlûmdur. Belki de bu yüzden tarihsel gerçeklerle uğraşmak yerine tarihî normlarla teselli bulabilmişlerdir. The Guardian gazetesi bile bu konuda yoruma açık bir yazı yayınlayabilmişken [2], Müslümanların bir rivayetten yola çıkarak Hz. Aişe’nin evlilik yaşı üzerinde uzunca yıllar fazla kafa yormamış olmaları ilginçtir. Burada halihazırda araştırılmış olan gerçekleri sıralayıp, Kur’anın evlilik çağı hakkında ne söylediğini de belirterek konuyu noktalamayı uygun buluyorum. Aşağıda bulunan ve buraya alamadığım kadar çok başka delillere göre Hz. Aişe peygamberimizle evlendiğinde 9 değil 19 yaşındaydı. Arap dilindeki hazfetme (düşürme) konusunda kısa bir bilgilendirme şu videoda da bulunmaktadır. Zaten Arapça bilenler, sayıların Arapça’da ne kadar uzun söylendiğini ve bunu kısaltma ihtiyacının da kendiliğinden geldiğini bileceklerdir: https://www.youtube.com/watch?v=WZTYPcgE02E

Tarihi olarak şu gerçekler de Hz. Aişe’nin yaşının peygamberimizle evlendiği sırada 18–21 arasında olduğunu gösterir:

“Abdurrahman b. Ebi’z-Zinâd, İbn Kesir ve İbn Hacer’e göre Ablası Esma Âişe’den on yaş büyüktü. Esmâ hicri 73 yılında yüz yaşında öldü. Dolayısıyla Esmâ’nın hicrette 27–28 yaşlarında olması gerekir. Esmâ Âişe’den on yaş büyükse Âişe hicrette 17–18 yaşında olmalıdır. O halde Âişe Rasûlullah’la beraber yaşamaya başladığında 19–20 yaşlarında olmalıdır. Ayrıca Hz. Ayşe, Hz. Peygamber’den önce Cübeyr’le nişanlanmıştı. Demek evlenecek çağda bir kızdı. [3]

Âişe’nin Bedir ve Uhut savaşlarına katılmış olduğu ve kadınların savaştaki fonksiyonlarını icra ederken olması gereken yaşları dikkate alındığında yaşının büyük olması gerekir. Rivayetlerde Âişe’nin hicretten sekiz yıl önce doğduğu söylenmektedir. Oysa Âişe Kamer suresinin ayetlerinin indiği esnada oyun çağında bir kız çocuğu olarak Rasûlullah’ın yanında bulunduğunu söylüyor. Kamer suresi hicretten sekiz yıl önce inmiştir. Bu olayı beşikteki bir çocuğun idrak edemeyeceği düşünülürse bu ayetler indiğinde Âişe’nin 6–13, Rasûlullah ile evlendiğinde de 14–21 yaş aralığında olması gerekir.

Hz. Hatice vefat ettiğinde Havle binti Hakîm Rasûlullah’a gelerek dul ya da bakire biriyle evlenmek isteyip istemediğini sordu. Rasûlullah, bakirenin kim olduğunu sorunca o da Âişe’yi önerdi. Bâkire kelimesi çocuk için kullanılamaz. Birine bâkire denebilmesi için o kişinin en azından bâliğa olması gerekir. [4]”

Kur’an Arap halkının konuştuğu dil ile inmiştir. Allah Teala şöyle buyurmuştur:

“Biz, her elçiyi kendi halkının dili ile gönderdik ki, onlara açık açık anlatsın. Bundan sonra Allah sapıklığa çalışanı sapık sayar, hidayete çalışanı da yoluna kabul eder. Güçlü olan o, doğru karar veren odur.” (İbrahim, 14/4)

Arap halkının dilinde “nikâh çağı” kavramı vardı. Bu kavram hakkında Allah Teala şöyle buyurmuştur:

“Yetimleri, evlenme çağına gelene kadar deneyin; onlarda olgunlaşma görürseniz (reşit olduklarını anlarsanız) mallarını kendilerine verin.” (Nisa, 4/6)

Evlenmek için erkeğin kadına mehir vermesi gerekir. Bu, Araplarda da uygulanmaktaydı. Kadının da mehri teslim alacak durumda olması gerekir. Allah Teala şöyle buyurmuştur:

“Kadınlara mehirlerini cömertçe verin, eğer ondan gönül hoşluğu ile size bir şey bağışlarlarsa onu da afiyetle yiyin.” (Nisa, 4/4)

Buna göre Kur’ana göre evlenmek için reşit olmak gerektiği anlaşılmaktadır. Peygamberimizin Aişe ile evlenmesi Kur’ana aykırı olamayacağına göre Aişe validemizin reşit olması gerekirdi. Reşit bir kız, bugün de istediği kişi ile evlenebilir. [5]

Küçüklerin evlendirilmesi meselesi hakkında İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi’nde yayınlanmış olan makalenin tamamı için, bkz :

http://www.journals.istanbul.edu.tr/iuilah/article/viewFile/1023000555/1023000487

[1] Ahzab Suresi 33:21

[2]http://www.theguardian.com/commentisfree/belief/2012/sep/17/muhammad-aisha-truth

[3] Hatemü’l Enbiya Hz. Muhammed ve Hayatı, Ali Himmet Berki, Osman Keskioğlu, s. 210

[4] Dr. T.O. Shanavas, “¿Era novia Aisha a los seis años? El viejo mito expuesto por”, http://www.webislam.com/?idt=5292. Makalenin Beşir Bekârî tarafından Arapça’ya tercümesi için bkz. oasisdetolerancia.maktoobblog.com/966459.

[5] http://www.suleymaniyevakfi.org/kutsanan-gelenek-ve-kuran/kuran-ve-gelenege-gore-kucuklerin-evlendirilmesi.html