Orda Olma Yanılgısı

https://i.pinimg.com/736x/ff/39/73/ff3973ea57be203b4e07c1d5fd54514a.jpg

Hayat tecrübelerin talim ettiği yazgılarla, kelimelerle döşenmiş, heveslerin ve arzuların kenarında akıp giden bir nehir gibidir. Bu dişli çark var olduğundan beri biz insanlarda dönüyoruz durmadan dünyayla. Bir karargahımız var mı bilmeden, sorularla, bazen bunaltıcı derecede yoğun olan kaygılarla. Yaşadığımız an sanki hep bir sonraki ana el uzatırmış gibi takılı kalıyor ve kendimizi tanıyamadan orda olma yanılgısı ve hevesi içinde çırpınıyoruz. İnsan olduk ve bunun getirilerinden vazgeçemedik. İlgi bekledik, sevilmek istedik, para kazanmak istedik, hem yalnız kalmamak hem de etrafımızdaki kalabalıkların bizi çok boğmamasını diledik. Evet var olduk ve yanlışlar, hatalar yaptık. Bizi dünyaya getiren anne babamıza minnet duyduk önce sonra onlardan kopmak kaçmak istedik. Bu fanusun içine önceleri yaşanılabilir olsun diye olabilir cümleleri döşedik sonra sığamadık o sinsi çabamıza. Her nerede isek bir başka dünya bizi içine çekti. Soluklandığımız köşeler bile aynı ama artık eski kabuğunu taşıyan kişiler değiliz. Saklandık köşelere ve hangi benlikteysek bir diğerine yanılgılar taşıyoruz. Bu hırçınlıklar ve artık kendini taşıyamama hallerimiz bir zamanlar dünyayı koşar adımlarla takip ettiğimizdendir. Her şeye rağmen binbir köşeli bir masal diyarında kendi masalımızı sürdürüyoruz..