Schietspelletje

Schietspelletje

Hij liep met zijn tablet op straat. Een jaar of zeven, schatte ik in. Blonde krullen. ,,Er is hier iets heel ergs gebeurd gisteren", begon hij. ,,Ja?", vroeg ik, naar de bekende weg, want ik was hier om een verhaal te maken over de nasleep van de liquidatie op twee mannen. ,,Ja. Zei hij. Er is daar iemand doodgeschoten." Hij liep een eindje met me mee. We waren intussen aangekomen bij het stuk straat dat gisteren nog plaats delict was. ,,Heb je iets gezien?", vroeg ik. ,,Ja", vertelde hij. ,,Ik was erbij." Ik schrok. ,,Echt waar?" ,,Ja, zei hij. Ze begonnen te schieten. Ik deed snel alsof ik dood was." Hij doet het voor. Doet zijn armen omhoog, tong uit zijn mond, ogen dicht. ,,En toen?", vroeg ik. ,,Toen kwam de politie. Die riepen: ,,Ben je dood?!" En toen zei ik 'nee' en stond weer op." ,,Echt waar?", vroeg ik. Hij knikte serieus.