KÖTÜYÜM

Birçok şeyden kötüyüm. Herkesten ve Her şeyden Kötüyüm. Zevk aldığım çok az şeyim kaldı. Gülmek için sebep bulamazken, sebepsiz yere saatlerce ağlayabiliyorum. KÖTÜYÜM! İyi olmak için geçerli hiçbir sebebim kalmamış gibi hissediyorum! Düne kadar bana iyi gelen şeyler, eski tadını vermiyor artık. İstekli olduğum birçok şeye karşı isteksizim. HİSSİZİM! HİSSİZLEŞTİM! Nefret etme, sinirlenme gücüm bile yok artık! KAYBEDİYORUM SANKİ! En başta kendimi! Hiç bitmeyecekmiş gibi yürüyorum karanlıkta, belirsizlikler içinde! Belirsizlik her adımımda biraz daha karartıyor yolumu! O kadar çok şey yazıp siliyorum ki, ne anlatacağımı da nasıl anlatacağımı da bilmiyorum. KORKUYORUM sadece! Bitmeyecek olmasından, sonu olmamasından korkuyorum! Aydınlık umudum da kalmadı! Olsa da nolacak ki sanki! Her şey eskisi gibi mi olacak? Geleceğime dair bir plan da kuramıyorum zaten! Eskisi gibi enerji ve hayal dolu, Hayat Dolu olur muyum? HİÇ SANMIYORUM! Kendi kendimi yiyip bitiririm sonuma kadar! Sonum nasıl ve ne zaman olur bilmem ama o son aydınlık da olsa BEN KARANLIKTA OLACAĞIM!