Selam Söyle!

İnsanlar toplumda var olabilmek daha doğrusu görünür olup başkaları tarafından önemsenmek için büyük bir çaba gösterirler. Bu çaba her insanın içinde var olan bir dürtü bence. “Beni fark etsin. Bana da sorsun. Beni de görsün.” ister her insan. Aslında çok masum olan bu talep yeri gelir pek çok kötü veya iyi olayın ana sebebi oluverir. Görünen, ön planda olan yaşamı boyunca öz güvenli başarılı bir hayat yaşayan mutlu insanların mutlu dünyaları olur mesela. Ya da görünemeyen silik kalan başarısız ve yok olmuş insanların intiharı ile sonuçlanır. Görünmek, önemsenmek ve fark edilmek Maslow’un piramidinde en tepede kendini gerçekleştirme içinde yer alır sanki. Peki ya bu psikolojik dürtü sosyolojiye nasıl yansır? Örneği bir telefon konuşmasını betimleyelim. İki arkadaş kafede oturuyorlar ve birinin telefonu çalıyor. Ufak bir konuşmadan sonra telefonda konuşan kişi “Veli bak bak yanımda ali var. Onun da sana selamı var.” diyor ve telefonu kapatıyor. Ardından karşısındaki arkadaşına “Veli’nin de sana selamı var.” diyor. Bu konuşma bize ne anlatıyor. Ali’nin Veli’ye selam vermesi neden bu kadar değerli? Çünkü Ali Veli’nin sesini duymasa da onu görmese de hatta bazı durumlarda tanımasa da onun varlığına saygı duyuyor. Onu önemsiyor ve kabul ediyor. Bu nedenle ona selam veriyor. Sen değerlisin mesajını da bu selamla birlikte gönderiyor. Eskilerde bir kişi selam gönderdiğinde “Selamı ileteyim de üzerimde kalmasın.” derlerdi. Şimdi daha iyi anladığım bir endişe oldu bu. Aslında bu gönderilen selam seni de önemsedi, tanıdı, gördü ve varlığına saygı duydu demekmiş. Yeni fark ettim.

Kısacası selam alıp selam verelim ama bir de selam gönderelim derim ben.

Sevgi ve selam ile…

Hoşça kalın…

.