Yok Oluş İçin Bir Adım

Soldu tüm çiçeklerim,

Arkasını döndü bana ilkbahar.

Kaybetmediğim ne sevgim kaldı ne kendim,

Tüm hayatımı kaybettim benden gidince bahar.

Bazen oturur hayal ederim denizi,

Gelgitlerin getirdiği huzuru, meltemin tatlı esintisini.

Fakat çok geçmeden kararır hava, gelir kara bulutlar,

Ve ben korkaklar gibi hayal ederdim aslında hiçbir şeyimi kaybetmediğimi.

Sığınacak oda mı olurdu hayaller,

Yoksa hapsedildiğim bir zindan mıydı her biri?

İçin için içiyorum kanımı,

Benden tek zerre kalmayana dek.

Sanki bu dünyaya fazlayım,

Kendimi buradan yok etmem gerek.