Gerçek Korku Hikayesi- İstanbulda Ziyarete Açık Cinni Köşk

Kadıköy’ün kalbinde, yüksek taş duvarların ardında gizlenmiş eski bir Osmanlı konağı var hala da paranormal cin aktivitelerine raslıyoruz..

Birçok kişi dedektörler ile girdi, malikane şuanda tarihi yapılar kategorisinde ve bu yılda bunu değerlendiren ekip Korku evi kurdu. Bugün herkes burayı Pentagram Korku Evi olarak biliyor — ama çoğu kişi İstanbul’un en korkutucu korku evinin ardında yatan o gerçek, kan dondurucu tarihi bilmez. Bu tarihi olayı dileyenler bağımsız kaynaklardan da araştırabilir.

Her şey 1800’lerin sonlarında başladı. Dört katlı bu görkemli Osmanlı konağı, zengin bir paşa ve ailesine aitti. Gösterişli sofralar, mermer salonlar, ihtişamlı odalar… Ancak bu görkemin ardında, kimsenin görmek istemediği karanlık bir sır saklıydı: Üç köle — Hasan, Muhammed ve Rauf — konağın loş, rutubetli mahzenine kapatılmıştı. Rivayete göre bu üç masum insan, paşanın uzak diyarlardan getirdiği esirlerdi. Mahzenden bir daha gün yüzü görmediler.

Korku evinin çalışanları şuanda bile sorunlar yaşadığını dile getiriyor hatta sürekli çalışanlar çıkıyor ve değişiyor. Youtube’ta da birçok videoları var. Neyse;

Mahallenin yaşlıları, geceleri konağın altından yükselen fısıltıları, zincir seslerini ve Muhammedin’nin çığlıklarını rivayet eder. Rivayete göre köleler, yıllarca konağın bodrumunda aç susuz bırakıldı. Ve bir gece… Kimse nasıl olduğunu bilmez, paşanın ailesi köleleri o mahzende diri diri gömdü. O günden sonra konağın içinden eksik olmayan soğukluk, çürük duvarların ardına gizlenen gözler ve bitmeyen ağlama sesleri, bu cinni aktivitenin işareti oldu.

O gece kölelerin diri diri gömülmesinden sonra konağın içinde hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Rivayete göre, konağın duvarları o üç ruhun feryadını içine hapsetti, cinni vir vaka haline geldi. Korku evi kurulması ile de iyice olay körüklendi. Çürük duvarların ardında, göz göze gelmeden geçemeyeceğin, kimsenin tam olarak nereden baktığını anlayamadığı gözler olduğu söylenir. Bazı geceler, zemin katta tek başına yürüyenler duvar arkasından tırnak sesleri ve boğuk hırıltılar duyar, eşyaların yeri hala değişiyor ve korku evinde birşey yapmaya gerek olmaksızın gelenleri zaten pis bir his sarıyor. Bizi de sardı malesef.

Mahzende, kölelerin zincirlenip günlerce aç bırakıldığı odada ise soğuk hava bir türlü eksik olmaz. Ziyaretçiler o odada nefes alamadıklarını, ense köklerine birinin soğuk soğuk dokunduğunu anlatır. Bazıları, tam çıkacakken paşanın mezar taşına dokunur gibi bir soğuk el hissettiklerini söyler.

En korkutucu tarih ise Muhammed’nin hayaletiyle ilgilidir. Derler ki, Muhammed her dolunay gecesi konaktaki aynalardan birinde görünür. O aynaya bakanlar, gözlerinin arkasında Muhammedin ince ince fısıldayan sesiyle kilitlenip kalıyor. Aynı aynaya ikinci kez bakan kimse, konağı bir daha terk edemezmiş derler.

Bugün Pentagram Korku Evi, işte bu lanetin izlerini taşıyan bir canlı müze olarak ayakta duruyor. Mahzen hâlâ orada, zincir odası hâlâ orada, Cemile’nin aynası hâlâ orada. Cesaretin varsa, bu lanetli hikâyeyi kendi gözlerinle görmek için seni bekliyor.

Tam hikâyeyi yaşamak ve yüzleşmek için: pentagramkorkuevi.com