Küçük Şeyler

Bu kadar iyi hissettirmesinden rahatsız oluyorum evet. Ama hayatımın her döneminde orda olan bir düşünce. Kötüyken daha sık ama iyiyken de tümüyle kaybolmuyor. Zayıflık olduğunun da farkındayım ama size kanıtlamak isterdim bazen parlıyor. Işıl ışıl ve hep orda. Başka bir seçenek her zaman var ve bunun rahatlığına bayılıyorum. Hayatta beni en çok büyüleyen şeyin intihar kavramı olmasından kaçamıyorum. Bazen o meydan okumayı kabul edemediğim için kendimden nefret ediyorum. Size sunulan şahane bir hayat yok. Buna rağmen normal hayatımda mutlu ve umutlu biri olmaya çalışıyorum. Pozitif kalmak için her şeyimi veriyorum. Yine de her gün iyi bir şey olmuyor olması da gerekmez mesele bu değil. Mesele iyi bir şey olması da değil tam olarak. Şöyle açmak istiyorum bu noktayı biraz daha. Hayatta her zaman kötü şeyler olur istediğiniz şeyler olmaz olağan akış budur buna hepimiz alışkınız. Kötü bir şey olması rahatlatıcıdır hatta bazen yaşadığınızı hissettirir. Ama iyi hiçbir şey olmaması… İşte bu işkenceden farksız olan kısım. Kötü kısmı sindirirsiniz çözüm ararsınız halledersiniz belki halledemezsiniz ama hayattasınızdır bir şeyler olmuştur ve ortada bir his vardır. Kötü kısımlarla ilgili en tatsız kısım üst üste gelmeleri. Hayatınızda sizi sevindirecek şeyler umurunuzda olmaz o boğuculukta. Ve bilirsiniz ki kötü hisler her zaman daha da derinleşir daha da büyür en kısa yoldan kaçmanız gerekir. İntihar etmiş herhangi bir yazarın kitabındaki parçalanmış duyguları okumak, ne kadar kırıldığını görmek ve gerçekten umudunun sıfır olması. Artık bir çıkış yok. Korkunç bir şekilde büyülenmiştim o fragile ruhlardan. İçlerinde çok fazla sevgi varmış ve dünya onları kabul etmemiş, sığdıramamış hiçbir yere Mesela bu yazının tamamı fazlasıyla boğucu o kitaplar asla öyle değil. Ben yazar olmadığım için kendimi ifade edemiyorum yeterince. Onlar hayatı sevmeye çalışmışlar, zevk almışlar yine de bu noktadalar. Son iki yıldır kendime yasakladım tabi böyle kitapları. İnanılmazlar ve haklılar.

Sanırım güzel çirkin ya da daha farklı kalıpları hiç kullanmayacağım yazıda. Sadece iyi ve kötü üzerinden anlatmaya çalışacağım her şeyi. Hayat iyi şeyler de getiriyor tabi ama size asla büyük bir iyi sunmuyor. Her şeyin maximum yüzde yetmişine ulaşabilirmişsiniz gibi. O çok, gerçek, ulaşılmaz ve delüzyonel iyiye sahip olmak mümkün değil. Yine de inanmazsınız daha kötüsü var. Hiçsizlik. Hiç iyi bir şey olmuyor hiçbir şey değişmiyor. Etrafını değiştir, farklı bir şey yap, yeni şeyler dene. Yine de aynı her şey, hiçsiz. İşte burda tanışmıştım o yazarlarla. Hepsini okumaktan intiharı sevseler de sevmeseler de anlatmalarını okumaktan keyif alıyordum. Kırılgan, yaşama konusunda başarısız insanları çok seviyorum. Hayatın iyi bir şeyler vaat etmemesi ve kötü şeylerin hayatımızın yüzde seksenini oluşturması toplumda hepimiz tarafından kabul görmüş. Bunu tüm yetişkinler bilir. Sorun bu değil. Sorun değişmek ya da değiştirmek, küçücük iyi bir his için yaptığınız şeylerin bir anlamının olması. Katlanılmaz olan kısım sizin küçük iyi arayışlar içinde olmanız, çabanız, gerçekten yaşamak istemeniz hiçbir şeyi değiştirmiyor. Bir şeyleri değiştirseniz de hissettikleriniz aynı kalıyor. Heyecanınız bitmiş sanki dolaptaki son kolayı başka biri bitirmiş. Karanlık daha çok büyüyor gittikçe daha da içine çekiyor. Ve bu konular kimsenin ilgisini çekmiyor. Anlatmıştım bunları bir ara sadece bunun üzerine konuşuyordum. Azıcık rahatsız edici can sıkıcı olan her şeyden kaçtıkları için tüm gün amaçları tadımız kaçmasın olduğundan fazlasıyla yalnızlaşmıştım. Kimsenin tadı kaçmasın tabi ama fark ettiyseniz her şey çok kötü. Negatif kasmamayı artık onlar için değil de kendim için yapıyorum. Çünkü her şey yeterince zor ve pozitif şeyleri görmek imkansız hale geliyor diğer türlü. Ama bazen gerçekten hala yaşamı bu kadar seven insanlara olan sinirimi kontrol edemiyorum. Bize hastalıkmışız gibi bakıyorlar. Bu tarafta olduğum için çok mutluyum.

dipnot: yazıyı hiç beğenmediğimi belirtmek isterim. fazlasıyla cringe. ancak eskiden fazlasıyla düşündüğüm ve bazen hala beni boğan şeyleri dökmek çok rahatlatıcı