“Otomatik Portakal” oyunu üzerine. 4 Aralık 2023

“Otomatik Portakal” oyunu üzerine. 4 Aralık 2023

Ben rap aşığıyım. Her türlüsüne. E yani hemen hemen.

Müzikaaal!! Dünyanın en güzel şeyleri listesi yapılsa bayaaa ilk 61'e girer. Net!

Rap arasında giren nağmeli nakarat. Ya bu da bir buluştur. Biraz da bunu övelim ALLAH AŞKINA!

Tiyatro iyi ki varsın, varol be! Tiyatro sevgimi anlatmaya kelimelerim kifayetsiz kalır. Bazı oyunlardan çıktığımda acayip bir coşku doluyor içim. Hayat amacım bu coşkuyu takip etmekse eğer ben tiyatro kapılarında yaşlanıcam. Ve İstanbul’dan ayrılamıcam. Veee şehir merkezinden de uzağa pek gidemicem demektir. Beni bu kadar heyecanlandıran bir diğer şey de deniz ve yeşillikler içinde yürümek. Ve bu ikisine şu anda optimum düzeyde sahibim. Umarım değişmez ve ev sahibim şu anki evimizi üstüme yapar. Ve bedavaya 1 günde falan kentsel dönüşüm biter. 1 gün konu komşuda kalırım sorun yok. Ama ertesi gün evimi almam gerek müteahhit insan. Öyle işte plan bu. Zoru başardık şimdi sırada daha zoru var.

Neyse.

Otomatik portakal anlatıcam çünkü zaten arşta olan beklentimi aldı katladı ve beni resmen stendhal sendromuna soktu. Şimdi doğruyu da söylemek gerek, yanlı bakabilirim. Tatbikat sahnesi, Şanışer, harika kurgulanmış edebi bir metin ve üstüne müzikal. Hem de rap müzikal. Yani beğenme ihtimalim olan ne varsa çorba yapmış olsalar bu olurdu. Ama Müjde Kızılkan’ın şarkıya girişi… o neydi? Asla beklemiyordum. Evde dinlesem belki böyle olmaz gerçekten bilmiyorum ama “o gırtlağa kurban” demek isterim, nasıl beğendim nasıl nasıl! Zaten Ben Kimim şarkısını çok severim Şanışer’in, cuk olmuşlar. Bir de yani şimdi bakıyorum da, bu kitap rap müzikal olmalıymış zaten. O anarşizmi bu tavırla verme fikrini bulanın aklına sağlık! Şanışer’in seneler önceki Ludovico albümünden nerelere. Albümü görünce Ludovico tekniği bu kitapta geçtiği için galiba Erdal Beşikçioğlu ile bir konuşma olmuş aralarında ve konu buralara kadar gelmiş. Hayatın kendi yolunu çizerken doğru hamleleri ödüllendirmesine bayılıyorum. Böyle olmalı işte. O aferin alınmalı. Teşekkürler. Fikrim var, belirtmicem de napcam.

Beğendiklerim-Beğenmediklerim:

Oyunculuklar baya iyiydi. Hani rapçiydi bu insanlar? Özellikle Ados ve Şanışer’e ayrı hayran kaldım.

Oyun rahatsız ediciydi gerçekten. Dozunda ama. Normalde keyfim, tadım kaçar, nerden geldim buraya, hani çiçekler böcekler olurum ama bu kitabın hakkı zaten alıcıyı dürtmek, irdelemek. İrdelendim.

Şarkılar, sözler zaten mis.

Bazen duyamadığım yerler oldu, müzik bastırdı birkaç yerde ama keyfim kaçmadı. Kendimi müziğe bıraktım.

Müzikal olduğunu demiş miydim?? Bu dünyanın en iyi buluşlarından biri falan, bunu konuştuk mu?? :D

SABAH KALKAYIM, SESİM GÜZEL OLSUN VE BİR MÜZİKAL TEKLİFİ ALAYIM. ZORLU’DA OYNAYALIM BİZ DE. TEŞEKKÜRLER. DUAMIN SONU.

Galiba bu kadar. Filmi ve kitabıyla karşılaştırmak isterdim ama filmi izleyeli ömür oldu, kitabı da okumadım henüz ama öne aldım hemen 2024 listemde bir yerlerde olacak. Fakat oyun misss ve 90 dakika gibi bi şey. Bu bilgi burda dursun çünkü hiçbir yerde yazmıyor.

Durum böyle. Zorlu’da nispeten ön sıralarda bir oyun izlemek de nasip oldu bu fani dünyada bana. sabrın sonu selamet cümlesinin doğruluğunu bu yaşanmışlıktan görebilirsiniz. en arka sırada Mark Eliyahu izlemekten nerelere. hani ekonomi kötüydü, ben zorlu’da önlere bilet alabiliyorum artık, ateistler açıklasın dkahd :D

bus bus buseler.

selametle.