Kendime

‘Kendimi yine o halde hissetmeye başladığım zamanlara geldim. Mutsuzum, kırgınım, neşeliyim, eğlenceliyim, öfkeliyim, bebek gibiyim… Çoğu karışık duyguyu aynı anda o kadar çok kez yaşıyorum ki ondan ona zıplayıp duruyorum. Bu beni çok yoruyor…’ 17.12.2021

Kendimi anlamaya, anlamlandırmaya çalıştığım, kim olduğum neden var olduğumu sorguladığım ara sıra gelen varoluş sancıları.. Buna neden ihtiyacım var ki? Kim olduğumu, amaçlarımı sevdiğim şeyleri, hobilerimi, korkularımı, karakterimi bilmeden yaşayamaz mıyım? Belki nefes alırım, hayatta kalırım ama yaşanılabilir bir hayat olur mu? Sanmam.

Bazı durum ve olaylar karşısında nasıl davranacağını bilmek yani kendini tanımak o an nasıl hissedeceğini şekillendirebiliyor. Örnek vermeyeceğim çünkü herkes hayatından öngörebilir. Gece yatağa yattığımızda hepimiz pişmanlık ya da utanç duyduğumuz zamanları düşünüyoruz. Elimizde olsa da keşke değiştirebilsek demiyor muyuz? Bence diyoruz. Peki bunu öngöremez miyiz? Pekala kendimizi tanımaya, davranışlarımızı ve düşüncelerimizi anlamlandırmaya çalışırsak nasıl bir hayatta yaşayacağımızı az çok belirleyebiliriz. Nasıl kararlar verebileceğimizi, insanlara hayır diyebileceğimizi bilmeliyiz.

Bunu becerebilmek elbette kolay değil fakat her şey düşüncede başlar.

Karışık ve karmaşık konuştum farkındayım. Ben de kendimi bu alanda geliştirmeye çalışacağım. Kendimle konuşmak çok kolay fakat satırlara bir başkasının anlamlandırması için dökmek zor. Umarım birileri anlamlandırıp hayatına ve benliğine anlam katabilir.