YARATICILIK CANAVARI

YARATICILIK CANAVARI

gamzeaydinworks

Ne zaman düzenli olarak üretmeye başlasam, kendimce bir ritim yakalayıp neye dönüşeceğini düşünmeden, sadece sürecin tadını çıkararak çizim yapsam, o kapımı mutlaka en az bir kez çalar.

Heybesinde yüzlerce bahane, bir sürü negatif ve işe yaramaz yorum taşır. Elinizden tutmaz, daha çok ayaklarınıza dolanmış bir zincir gibi hissedersiniz onu.

Bence kimden bahsettiğimi çok iyi biliyorsunuz.

Julia Cameron ona “sansürcü” (the censor) diyor. Ben ona “yaratıcılık canavarı” demeyi tercih ediyorum.

Kendimi bildim bileli çizim yapıyorum. Benim için bu sadece bir hobi değil, daha çok bir var olma hali. Çoğu zaman bir çizimi bitirme derdinde bile olmam. Sadece sürecin içinde kaybolur ve o anın tadını çıkarırım.

Yine de zaman zaman, yaratıcı sürecimi yavaşlatan ve yaptığım neredeyse her şeyi sorgulamama neden olan o his ortaya çıkar. Bazen zihnimde tek bir cümle olarak yankılanır:

“Sen ne yaptığını sanıyorsun? Güzel sanatlar bile okumadın!”

Evet. İşte o ses. Hiçbir işe yaramayan o ses.

Çünkü o ses asla şöyle şeyler söylemez:

“Karakalem çizimlerini çok seviyorum. Hiç akrilik boya denemeyi düşündün mü?”

“Belki çizimi bir rutine dönüştürmek yaratıcı bir alışkanlık geliştirmene yardımcı olabilir.”

Bunun yerine şöyle der:

“Yaptığın şeyin gerçekten güzel olduğunu mu sanıyorsun?”

“Sen kendine sanatçı mı diyorsun?”

“Bu paylaşmak için yeterince iyi değil.”

Sadece sizi aşağı çeker, kendinizden şüphe ettirir ve yaratıcılığınızın akışına engel olur.

Ondan tamamen kurtulamayacağımı fark ettiğimde bir karar aldım. Belki onunla diyalog kurmak, ona sorular sormak ve cevap vermek aslında iyi bir fikir olabilirdi.

Şimdi koltuğunuza oturun ve canavarımla sohbetlerimin tadını çıkarın.